Colon

Magda Linette przegrywa drugiego seta. W meczu Ostapenko jest 1:1.

@agaFCB Tenis na pewno traci gdy go nie ma. Widzialem go ,tzn jego wiadomosc video na pozegnaniu Monfilsa.

@agaFCB No nie ma, ale on juz nie taki wilczek tzn wilczek z osiagnieciami wilka.

Dzis mlode wilczki atakuja. Dwa nawet siebie nawzajem.

Duckworth vs Jodar R.
Fonseca J. vs Prizmic D.
Poza tym mamy jeszcze Mensika, T. Paula (ktory zagral genialny mecz w Hamburgu vs De Minaur, ale przegral w finale z kwalifikantem).. no i oczwiscie starego wilka Djokovica.
@JimMorrisonFCB @FcPortoFan1999 @mekston @Gary

Jak przypomina Ultimate Classic Rock, minęło prawie pięć lat, odkąd King Crimson zagrał ostatni koncert w ramach trasy Completion Tour w Tokio. Po koncercie Fripp oświadczył, że grupa "przeszła od dźwięku do ciszy". Mimo wszystko fani mieli nadzieję, że po krótkiej przerwie kapela jeszcze powróci do grania.

W niedawnej rozmowie z magazynem "Uncut" gitarzysta potwierdził jednak, że zespół nie ma zamiaru się reaktywować. Wyjaśnił dlaczego. - Przez granie na poziomie, który sobie wyznaczyłem, a w terminologii King Crimson to "Fracture", "Larks Tongues In Aspic, Part Four", "Frame By Frame", co odpowiada szesnastkom w tempie 156-158 uderzeń na minutę, czyli gitara na poziomie olimpijskim, czysto fizyczna - powiedział.

- Trudność polegała na tym, że po rocznej przerwie spowodowanej pandemią COVID-19 bardzo trudno jest odzyskać taką formę. Jest to pewien rodzaj gry i muszę to teraz zaakceptować, który stanowi dla mnie poważne wyzwanie. Dziś nie czuję potrzeby występowania publicznie - dodał Fripp.

Forma musi byc:

https://www.antyradio.pl/muzyka/Rock-News/legenda-rocka-nie-wroci-na-scene-nie-czuje-potrzeby-publicznego-wystepowania
-------
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj
@iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i

Muzyczna batalia #83, dzis: Dzień Matki

VANGELIS – „Spotkanie Z Matką” (2007, Album: Blade Runner Trilogy, 25th Anniversary) | Gatunek: Electronic / Ambient / Film Score

„Ona mi pierwsza pokazała księżyc
i pierwszy śnieg na świerkach,
i pierwszy deszcz.
Byłem wtedy mały jak muszelka,
a czarna suknia matki szumiała jak Morze Czarne.”

Artysta / Zespół
Vangelis (właśc. Ewangelos Odiseas Papatanasiu) to grecki tytan muzyki elektronicznej i jeden z najważniejszych kompozytorów filmowych XX wieku. Jego monumentalne, syntezatorowe pejzaże zdefiniowały brzmienie cyberpunku. Prace nad ścieżką dźwiękową do „Łowcy androidów” Ridleya Scotta były jednak naznaczone chaosem i konfliktami prawnymi. Napięcia na linii kompozytor-studio sprawiły, że fani musieli czekać aż 12 lat na pierwsze oficjalne wydanie autorskiego materiału, a pełna, trzypłytowa edycja ukazała się dopiero na 25-lecie premiery filmu.

To dźwięk głębokiej, onirycznej melancholii zawieszonej w futurystycznej próżni. Utwór buduje nastrój intymnego wyciszenia poprzez powolne, przestrzenne plamy syntezatorów i subtelne, elektroniczne pogłosy. Słychać tu chłodną, sterylną architekturę dźwięku, która stanowi tło dla ciepłego, ludzkiego głosu, tworząc kontrast przypominający zderzenie neonowego światła z deszczowym mrokiem. Całość opiera się na medytacyjnym, pozbawionym wyraźnego rytmu dryfowaniu.

Ciekawostki
Największym smaczkiem tego utworu jest fakt, że słyszymy w nim głos Romana Polańskiego. Reżyser recytuje tu po polsku wiersz Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego pod tym samym tytułem („Spotkanie z matką”).

-----------------
poprzedni https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-16888523#comment-16888523
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj
@iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro

@8stoichkov8 Oj meeega!!!

@BillyButcher Bedziesz ogladal? Ja zerkne.

Dobra meczowa.

ale ten Dardieri jest naladowany.. czesto mu to przeszkadza.
----
a moze tego Niemca do Barcy?

Szczegol z filmu "Goraczka".

NIe smiejta sie ze mnie, ciagle nie wiem , w ktorej druzynie gra Cristiano. Al cos tam?

@Dari0G a to nie bylo to po 12 latach?

@kanver_Rozmowe - widziałeś

Ale bęcki dostaje ten Espresso Man

@kanver_ Gene Hackman - oszalałem na jego punkcie

Ale tie-break w meczu Kovacevic vs Carabelli

@Jasialdinho ale w Barcelonie , tez co drugi dzien w szatni sie bijo. Tylko nikt tych info nie wynosi poza szatnie.. nie pluje na swoje gniazdo.

Messi: "not too bad, not too bad"

Bublik.

----
@FcPortoFan1999 to Ty to krzyczales do Troickiego?

Robie keto i sobie jem, jem, jem ketonal. Bardzo przyspiesza ketonoze i partnerka tez mowi, ze jest calkiem , calkiem. A wiec do przodu i vamos.

@Draqulius Sam Zappa tez... proroczy utwor.

@Batys klasyk! do dzis sie dobrze oglada.

Muzyczna batlia #82, dzis:
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ike Willis ( 12 listopada 1955 w St. Louis, Missouri; † 17 maja 2026 w North Las Vegas) . Dla Franka Zappy był kimś znacznie więcej niż tylko wokalistą i gitarzystą rytmicznym – był jednym z najbardziej lojalnych żołnierzy, filarem zespołu przez ponad dekadę i głosem, który zdefiniował brzmienie jego najważniejszych rock-oper. Zappa cenił go za potężny, plastyczny baryton, niezawodną pamięć do karkołomnych aranżacji i absolutne posłuszeństwo wobec rygorystycznych, dyktatorskich wizji kompozytora. To Willis tchnął życie w postać Joe z legendarnego „Joe's Garage”, stając się wokalnym alter ego samego Zappy i niezastąpionym trybem w jego bezlitosnej, muzycznej maszynie.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
FRANK ZAPPA – „Catholic Girls” (1979, Album: Joe's Garage Act I) | Gatunek: Comedy Rock / Pop Rock

W tym utworze Zappa bezlitośnie uderza w hipokryzję religijną i purytańską moralność Ameryki. Willis musiał wejść w rolę naiwnego chłopca, a kontrast między ostrym, satyrycznym tekstem a niewinną formą muzyczną był typowym zabiegiem Zappy, regularnie prowokującym oburzenie konserwatywnej części amerykańskiego społeczeństwa.
To brzmienie zwodniczej, popowej beztroski z lat 50. zmieszanej z wodewilowym zacięciem. Całość opiera się na skocznej, niemal tanecznej rytmice i gładkich, wielogłosowych harmoniach wokalnych. Słychać tu celowo przerysowaną słodycz, zza której wyziera cyniczny, prześmiewczy charakter kompozycji.
Ciekawostki
Melodia utworu jest muzycznym bliźniakiem (choć w innej tonacji i tempie) kontrowersyjnego „Jewish Princess” z płyty Sheik Yerbouti, co było celowym zabiegiem Zappy, by zirytować krytyków oskarżających go o antysemityzm. Willis, według własnych relacji, miał spory udział w aranżacji wokalnej tego utworu, choć oficjalnie kredyty kompozytorskie przypisano wyłącznie Zappie.
----
FRANK ZAPPA – „Outside Now” (1979, Album: Joe's Garage Acts II & III) | Gatunek: Progressive Rock / Jazz-Rock

Kontekst tego utworu to mroczna faza rock-opery Zappy. Główny bohater, po serii absurdalnych i tragicznych zdarzeń (w tym praniu mózgu przez sektę i kontaktach ze złośliwym sprzętem AGD), ląduje w więzieniu w świecie, w którym muzyka została całkowicie zdelegalizowana przez autorytarny rząd. To brutalna satyra na cenzurę i mechanizmy kontroli społecznej.
To dźwięk przytłaczającej izolacji i więziennej melancholii. Utwór buduje nastrój chłodnej rezygnacji poprzez powolne, hipnotyczne metrum 11/4 i przestrzenne, mroczne akordy. Słychać tu narastający smutek w partiach wokalnych, który ostatecznie ustępuje miejsca długiej, zawiłej i płaczliwej improwizacji gitarowej.
Ciekawostki
Willis dostarcza tu jedną ze swoich najbardziej przejmujących partii wokalnych, śpiewając z perspektywy zniszczonego więzieniem Joe. Co kluczowe, Zappa zastosował tu swoją słynną technikę ksenochronii. Partia perkusji (Vinnie Colaiuta) pochodzi ze studyjnego odrzutu, a skomplikowana solówka gitarowa Zappy została wycięta z koncertowego wykonania utworu „City of Tiny Lights” i nałożona na zupełnie inny, studyjny podkład rytmiczny.
---
FRANK ZAPPA – „Packard Goose” (1979, Album: Joe's Garage Acts II & III) | Gatunek: Progressive Rock / Avant-Prog

Zappa wykorzystuje ten moment albumu do otwartej wojny z krytykami muzycznymi, których szczerze nienawidził. Willis, jako głos Joe, staje się tu tubą propagandową kompozytora. Napięcie w studiu podczas nagrywania tak złożonych, wielowątkowych form było ogromne, a muzycy tacy jak perkusista Vinnie Colaiuta musieli wznosić się na wyżyny polirytmii, by sprostać bezkompromisowej wizji szefa.
To brzmienie chaotycznej, matematycznej furii przeplatanej momentami podniosłego spokoju. Całość opiera się na gwałtownych zmianach tempa i nastroju – od agresywnych, połamanych riffów po niemal oniryczne, przestrzenne pasaże. Słychać tu muzyczny odpowiednik zmasowanego ataku artyleryjskiego, który nagle cichnie, by ustąpić miejsca filozoficznej refleksji.
Ciekawostki
Utwór zawiera słynny monolog Mary, w którym gościnnie pojawia się głos samego Zappy, wygłaszającego swój życiowy manifest: „Information is not knowledge...”. Willis musiał tu operować niezwykle gęstą rytmiką tekstu, idealnie synchronizując się z karkołomnymi podziałami sekcji rytmicznej.
---
FRANK ZAPPA – „Sy Borg” (1979, Album: Joe's Garage Acts II & III) | Gatunek: Comedy Rock / R&B

Zappa eksploruje tu granice absurdu i groteski, wyśmiewając dehumanizację relacji międzyludzkich. Willis musiał w tym utworze porzucić klasyczny warsztat wokalny na rzecz czystego aktorstwa głosowego, co ostatecznie umocniło jego pozycję jako najbardziej wszechstronnego wykonawcy w rygorystycznej maszynie koncertowo-studyjnej Zappy.
To dźwięk dusznego, futurystycznego kabaretu. Utwór buduje nastrój groteskowego uwodzenia, opierając się na powolnym, pulsującym groovie w stylu R&B i przerysowanych, syntezatorowych wstawkach. Słychać tu mechaniczną, sztuczną zmysłowość, która z każdą minutą staje się coraz bardziej absurdalna i klaustrofobiczna.
Ciekawostki
Warren Cuccurullo i Ike Willis dzielą tu partie wokalne, odgrywając scenę intymnego zbliżenia z maszyną, która ostatecznie ulega zniszczeniu przez „przesterowanie”. Zappa celowo wykorzystał tu tanie, plastikowe brzmienia instrumentów klawiszowych, by podkreślić sztuczność i komizm całej sytuacji.
-----
glosowanie https://strawpoll.com/xVg71L2jGyr
poprzedni https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-16886684#comment-16886684
---
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj
@iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro

@esem91 ja nawet nie mam jego konkretnie na myśli , ale ocipiec już można od tych wszystkich wskazówek ,

@esem91 tych filmikow na YT jest tyle, ze glowa boli. Wszystko co czlowiek jadl, pil, cwiczyl itd. wszystko robil zle... ale przyjdzie gostek i naprawi.

Komentarz usunięty przez użytkownika

Paul broni kilku meczowych i jest trzeci i decydujący tie-break w meczu z Etcheverrym

Muzyczna batalia, #81
glosowanie https://strawpoll.com/jVyG2abq8Z7
poprzedni posthttps://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-16881373#comment-16881373
---
STEAMHAMMER – „Contemporary Chick Con Song” (1969, Album: Mk II) | Gatunek: Blues Rock / Progressive Rock

Steamhammer to brytyjska formacja z końca lat 60., zaczynająca jako rasowy zespół bluesowy, który z czasem zaczął dryfować w stronę rocka progresywnego. Założeni przez Kierana White'a i Martina Quittentona, szybko zyskali renomę, m.in. jako zespół akompaniujący na trasie amerykańskiej legendzie bluesa, Freddie'emu Kingowi. Ich historia naznaczona jest jednak ciągłymi roszadami w składzie i przedwczesną, nagłą śmiercią perkusisty Micka Bradleya w 1972 roku, co wywołało wstrząs w zespole i ostatecznie doprowadziło do jego rozpadu.
To brzmienie zadymionego, brytyjskiego klubu z końca lat 60., w którym surowy, bluesowy fundament zderza się z psychodelicznymi ambicjami. Słychać tu gęstą, pulsującą sekcję rytmiczną i brudne partie gitarowe, które budują duszny, niemal transowy nastrój. Całość opiera się na organicznym, nieociosanym groovie, przypominającym powolne, ale nieustępliwe uderzenia ciężkiego, przemysłowego młota.
Ciekawostki
Kompozycja pochodzi z drugiego albumu zespołu, zatytułowanego „Mk II”, na którym do składu dołączył grający na flecie i saksofonie Steve Jolliffe (który niedługo później opuścił grupę, by zasilić szeregi Tangerine Dream). Co ciekawe, Martin Quittenton, współzałożyciel Steamhammer, odszedł z zespołu, by współpracować z Rodem Stewartem – to właśnie on jest współautorem gigantycznego hitu „Maggie May”.

-------------------------------------------------------------------------
U.K. – „Thirty Years” (1978, Album: U.K.) | Gatunek: Progressive Rock / Jazz Fusion

U.K. to brytyjska supergrupa, powołana do życia w 1977 roku przez weteranów rocka progresywnego: basistę i wokalistę Johna Wettona oraz perkusistę Billa Bruforda (obaj znani z King Crimson). Dołączyli do nich klawiszowiec i skrzypek Eddie Jobson oraz wirtuoz gitary Allan Holdsworth. Zespół był muzycznym potworem o niespotykanych umiejętnościach technicznych, jednak silne napięcia na tle kierunku artystycznego doprowadziły do szybkiego rozłamu. Bruford i Holdsworth ciągnęli w stronę improwizowanego jazzu, podczas gdy Wetton i Jobson preferowali bardziej zorganizowane, piosenkowe formy, co skutkowało odejściem połowy składu tuż po nagraniu debiutanckiej płyty.
To dźwięk matematycznej precyzji połączonej z melancholijnym chłodem. Utwór buduje nastrój narastającego napięcia, płynnie przechodząc od spokojnych, przestrzennych partii wokalnych do instrumentalnej, jazz-rockowej furii. Słychać tu sterylną, architektoniczną konstrukcję, w której połamane metrum i syntezatorowe pejzaże tworzą krajobraz opuszczonego, futurystycznego miasta o świcie.
Ciekawostki
„Thirty Years” to kompozycja zamykająca pierwszą stronę debiutanckiego winyla U.K. Zręby tego utworu, podobnie jak suity „In the Dead of Night”, powstały jeszcze przed oficjalnym sformowaniem pełnego składu zespołu. Kluczowym elementem kompozycji są hipnotyzujące, niekonwencjonalne podziały rytmiczne Bruforda i charakterystyczny, płynny styl gry Holdswortha. Wokale Wettona w tym utworze często przywołują skojarzenia z jego wykonaniem „Book of Saturday” z czasów płyty „Larks' Tongues in Aspic” King Crimson.
---
@JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Coutinho007 @mientusek1407 @patataj
@iksajotien @don'T.R.I.P.e @kazbychu @shaun @Safrani i
Konradowskyy, Draqulius, kamyk_23, VamosRakieta ,Comentateiro
Przejdź do dyskusji

@Bzyczekk Homelander idzie po Ciebie kolego!!!

@Transu96 czyli w sumie na to sie zanosilo. szkoda