Fajny to obrazek, Lucho uśmiechnięty.

Jakby to było fajne, gdyby ponownie na ławce trenerskiej zasiadł człowiek podobny do Enrique, za charyzmą i wizją, który żyje meczem gestykuluje, krzyczy, zachęca i dopinguje swoich zawodników, ale jak jest ku temu okazja to na murawę wślizgiem ze szczęścia wjedzie...

Jakby to było fajnie, gdyby nowy trener był nie patrzył na nazwiska, ale na formę i wystawiał tych którym zależy, którzy chcą biegać i wygrywać, ale też, którzy prezentują odpowiedni poziom sportowy, którym piłka nie przeszkadza w grze i nie odskakuje od nogi jak od muru, którzy podejmują ryzyko i nie podają wciąż do tyłu lub do najbliższego kolegi, którzy zamiast tracić energię na machanie rękami, gestykulowanie oraz kłótnie z sędziami, swoją energię przekładają na walkę na boisku.

Jakby to było fajnie, gdyby nowy trener potrafił wykorzystać ostatnie lata Leo Messiego i ustawić tak drużynę oraz samego zawodnika, żeby wykorzystywali swój potępiał wzajemnie, aby Leo nie chodził po boisku zrezygnowany albo nie snuł się wkurzony patrząc na to, jak jego koledzy marnują setki przez niego wypracowane, albo żeby nie musiał sam sobie rozgrywać, podawać i strzelać.

Jakby to było fajnie, gdyby nowy trener potrafił rozwijać pod swoim okiem świetnych zawodników, których pod swoim okiem ma, aby nie musieli odchodzić z klubu zrezygnowani jak choćby Philippe Coutinho, ale odpowiednio ich w komponować w system, który pozwoli pokazać im swoje umiejętności z korzyściom dla nich samych, ale przede wszystkim dla dobra drużyny.

Jakby to było fajnie, gdyby nowy trener odważnie, ale też i umiejętnie wprowadzał do pierwszej drużyny młodych zawodników jak choćby Riqui Puig i dawał im prawdziwą szansę zaistnienia oraz nauki od starszych kolegów.

Jakby to było fajnie jakby tym trenerem nie został Ronald Koeman...