Głowię się i próbuję sobie racjonalnie wytłumaczyć decyzję Griezmanna. Nie jestem w stanie, zupełnie nie rozumiem jego decyzji. Kibice nie zapominają i moim zdaniem jest spalony w oczach i jednych, i drugich. Griez był moim ulubionym piłkarzem spoza Barcy. Był. Ja potrafię wiele wybaczyć piłkarzom, których lubię ale to, jak wielki niesmak pozostał po jego szopce i wodzeniu obu klubów i ich kibiców za nos przebija wszystko.
Nie widziałam jeszcze ani jednego kibica Atleti na internecie który chciałby pozostania Giezmanna. Co on sobie wyobraża? Że wyjdą teraz na ulice Madrytu i będą świętować? Że będą go oklaskiwać gdy będzie wybiegał na boisko? Ośmieszył siebie, ośmieszył Barcę i kibiców jej i Atletico, zachwiał drabinkę płacową w swoim klubie.
Mógł przejść do drużyny, w której byłby jednym z wielu, ale zostałby zapamiętany. Do drużyny, która chyba obecnie jako jedyna na świecie potrafi grać z Realem, ale wolał zostać w tej, która na zawsze pozostanie w jego przytłaczającym cieniu. W Atleti zapewnie przepadnie. Oni tam bardziej doceniają piłkarzy pokroju Koke, FIlipe Luisa czy Diego Costy. Nie osiągnie tego, co mógłby. Jego strata.
Nie chcieli go, a my tak. Został dla pieniędzy, bo nie uwierzę w tę miłość do czerwono-białych barw. Jakby ich kochał to by się nie wahał. Zresztą, gdy ktoś nie jest pewny czy chce grać w Barcelonie, nie ma do nas wstępu.