Po raz kolejny pękam z dumy z faktu bycia Polakiem i mieszkania w Polsce. Nie muszę martwić się o jakieś wybuchy. Nie muszę patrzeć na mniejszości próbujące narzucać swoje prawa i zasady większości. Mogę zawsze wyrażać swoje zdanie. Nie czuję żadnego strachu w miejscach zatłoczonych. Patrzę na słońce, a nie na półksiężyc we krwi.
Może i nie mamy tego wszystkiego co ma "oświecona" Zachodnia Europa wraz ze Skandynawią. Nie mamy takich zarobków, świadczeń socjalnych, warunków życia, samochodów, opieki zdrowotnej, itd. Za to mamy święty spokój z tymi bydlakami, którzy eksplodują podczas marzeń o 72 wąsatych niewolnicach.
Taka mała rzecz, a tak cieszy, gdy oglądamy dantejskie sceny u butnych i zarozumiałych zaślepieńców z cywilizacji nadrzędnej.