José María García: „Florentino Pérez jest najgorszym prezesem w historii Realu Madryt”:

José María García to prawdziwa ikona hiszpańskiego dziennikarstwa. Zrewolucjonizował dziennikarstwo sportowe, obejmując wszystkie jego aspekty: prasę (pracował dla gazety „Pueblo”), telewizję i radio. Od lat 70-tych aż do przejścia na emeryturę w 2002 roku był prawdziwą solą w oku kadry kierowniczej i wysokich rangą urzędników. Ukuł słynne wyrażenia, które dziś są częścią naszej kultury popularnej. Kto nie pamięta tego ciągu obelg? „Lampy wiszące”, „lizusy”, „plotkarze”, „pochlebcy”, „dudziarze”, „hipokryci”… Nie wspominając o zwrotach, które stały się legendarne, takich jak: „Zwróć uwagę na fakty”, „Zatrzymaj taśmę”, „Najnowsze wiadomości”. Przez wiele lat był niekwestionowanym królem radia późnym wieczorem; nikt nie chciał przegapić programu „SuperGarcía” żeby zobaczyć, kogo skrytykuje jego prowadzący. Jak sam José María García powiedział w wywiadzie dla Paco Grande w programie Conexión Vintage na kanale TVE: „Zawsze chciałem, żeby opinia publiczna znała prawdę. W hiszpańskim sporcie najlepsi byli sportowcy. Najwyższe stanowiska zajmowała zazwyczaj banda łajdaków z synekurami (tutaj kolejne z jego legendarnych powiedzeń) mistrzów wykwintnej kuchni i znawców wykwintnego picia”. W trakcie swojej kariery miał liczne konflikty z wieloma osobistościami ze świata sportu. Jednym z najgłośniejszych był konflikt z ówczesnym prezesem RFEF ( Królewskiej Hiszpańskiej Federacji Piłkarskiej ), Pablo Portą, którego José María García często nazywał w swoim programie „Pablo, Pablito, Pablete ”. Aby zademonstrować, że najwyższy rangą działacz hiszpańskiej piłki nożnej obciąża federację kosztami osobistymi, opublikował film, na którym kierowca Porty wyprowadza psa i zabiera jego żonę do fryzjera. W wywiadzie dla Paco Grande, García bez wahania i w zgodzie ze swoim stylem wyraził swoją opinię na temat Florentino Péreza, prezesa Realu Madryt : „Obecnie trudniej jest być prezydentem Stanów Zjednoczonych niż Realu Madryt. To prawdziwa dyktatura. Florentino Pérez jest bez wątpienia najgorszym prezydentem w historii klubu”.

Poświęcił też czas na wyjaśnienie pochodzenia swojego przydomku. Według Garcii, to redaktor gazety „Pueblo” czule mu go nadał: „Nazywał mnie „butanito”, bo przecież nie mam 190 cm wzrostu, a poza tym miałem kilka kurtek w kolorze butanu, które musiałem nosić nie raz na stadionach w Rosji czy Belgradzie, gdy temperatura spadała poniżej zera”. Oczywiście wrogowie Garcii używali tego przydomku pejoratywnie, a „ butanito ” ewoluowało w „butano” (butan). To właśnie w Belgradzie rozegrała się jedna z najsłynniejszych anegdot José Maríi Garcíi. Dziennikarz był obecny na decydującym meczu Jugosławii z Hiszpanią, który miał rozstrzygnąć, która z tych dwóch drużyn awansuje na Mistrzostwa Świata w Argentynie w 1978 roku. Hiszpanie wygrywali 1:0 (wynik, który miał okazać się decydujący) a Juanito wchodząc na boisko, gestem wskazał trybuny. Wtedy szklana butelka uderzyła hiszpańskiego napastnika w głowę, powalając go na ziemię. Obok niego, ubrany w ciemną kurtkę, stał dziennikarz. Juanito, który miał dobre stosunki z Garcią, powiedział mu pod koniec gry: „Krótki, dzięki temu, że mam większą głowę od ciebie, uniknąłeś uderzenia butelką”. Na koniec dziennikarz wykorzystał okazję, by omówić obecny stan swojego zawodu: „Nie rozumiem, jak to możliwe, że współcześni dziennikarze, a nawet dyrektorzy dużych mediów, bez wstydu noszą szaliki swoich drużyn. Przez wszystkie lata mojej kariery zawodowej nigdy nie zdradziłem, której drużynie kibicuję. Na „Calderón” musiałem kilka razy wychodzić tylnymi drzwiami a na „Bernabéu”, cóż, możecie sobie wyobrazić. Zapytałem o to a oni powiedzieli mi, że w dzisiejszych czasach liczą się kliknięcia”.

@Safrani
@Ogorinho1974
@Mixtape
@misterio
@Marusek
@Lionel_Messi10
@KrychaFCB
@Gary
@Bernard777
@Adran360