Zapomniane kluby Europy:

Stowarzyszenie Magyar Testgyakorlók Köre (Krąg Węgierskich Aktywistów Fitnessu) w Budapeszcie zostało założone 16 listopada w odległym 1888 roku przez nie więcej niż kilkunastu zamożnych członków licznej miejskiej społeczności żydowskiej. Jak nazwa wskazuje, klub zrzeszał różne sekcje. Liga piłkarska powstała dopiero w 1901 roku, nieco za późno, by wziąć udział w nowo powstałych rozgrywkach krajowych. W następnym roku drużyna dobrze radziła sobie w drugiej lidze, awansując do najwyższej, w której utrzymywała się do 1981 roku, kiedy to po raz pierwszy spadła z ligi. Do 1925 roku MTK zdobyło już 12 tytułów mistrzowskich, będąc liderem ligi w połowie jej sezonów (pierwszy sezon miał miejsce w 1901 roku). Pod nazwą „Hungária” drużyna zdobyła jeszcze trzy tytuły, zanim wybuchła II wojna światowa. Ze względu na silne powiązania ze społecznością żydowską Budapesztu, klub nie miał możliwości wzięcia udziału w mistrzostwach, gdy Węgry znajdowały się pod okupacją nazistowską. Choć może to wydawać się niesamowite, MTK zdobyło w latach pięćdziesiątych trzy tytuły mistrzowskie pod trzema różnymi nazwami: Bástya, Vörös Lobogó i wreszcie MTK Budapest w 1958 roku. Oprócz tytułów mistrzowskich drużyna zaczęła zdobywać również międzynarodową sławę, głównie dzięki swoim zawodnikom, którzy byli częścią imponującej wówczas reprezentacji Węgier, uważanej przez ekspertów piłkarskich za jedną z najlepszych drużyn, które nie wygrały Mistrzostw Świata w szczytowym okresie swojej działalności, podobnie jak Holandia pod wodzą Johana Cruyffa w latach siedemdziesiątych. Lata sześćdziesiąte przyniosły klubowi jeszcze większe międzynarodowe uznanie, docierając do półfinału Pucharu Miast Targowych w 1962 r., zdobywając Puchar Mitropa w 1963 r. (drugi sukces w tych rozgrywkach, wygrany został już w 1955 r.) i przegrywając ze Sportingiem Lizbona w finale Pucharu Zdobywców Pucharów w 1964 r. (w drugim meczu, ponieważ pierwszy zakończył się remisem 3:3, a wówczas nie było rzutów karnych, więc konieczne było rozegranie meczu rewanżowego). Po zdobyciu tytułu mistrzowskiego w 1958 roku, MTK musiało czekać całe trzy dekady, aby ponownie świętować zajęcie pierwszego miejsca, tym razem pod nazwą „MTK-VM”. Wcześniej drużyna osiągnęła najniższy punkt w swojej historii, spadając z ligi pod koniec sezonu 1980/81. W 1994 roku MTK po raz drugi spadło z ligi, by natychmiast powrócić do najwyższej ligi. Dwa tytuły mistrzowskie i trzy pucharowe zdobyte w latach 1997-2000 dały kibicom poczucie powrotu na stałe. Zespół utrzymał konkurencyjność, kończąc kolejne dwa sezony na szczycie tabeli. Jednak wraz z pojawieniem się nowych potęg peryferyjnych, drużyn spoza Budapesztu, które dołączyły do tradycyjnych gigantów piłkarskich kraju, rywalizacja okazała się zbyt silna dla MTK, które od 2008 roku walczy nie o kolejne tytuły, ale o utrzymanie się w czołówce. Największym szczęściem dla kibiców MTK cieszyli się ci, którzy mieli okazję oglądać mecze swojej drużyny w latach 1947–1964, kiedy to dwie najważniejsze postacie klubu były główną atrakcją. Nie mając tak licznej rzeszy kibiców jak inne drużyny z Budapesztu, MTK najwyraźniej pogodziło się z faktem, że nie może być już tym, czym było pod koniec lat 90. Nie zmienia to jednak faktu, że te trzy inicjały są wyryte w historii węgierskiej piłki nożnej złotymi literami. Károly Sándor, mierzący zaledwie 158 cm wzrostu prawoskrzydłowy, dołączył do klubu w 1947 roku. Siedemnaście lat później, kiedy zakończył karierę, miał na koncie 379 rozegranych meczów (i strzelił 182 gole, co daje mu drugie miejsce na tej liście), co jest wynikiem większym niż ten, jaki osiągnął ktokolwiek wcześniej lub jaki osiągnie ktokolwiek później. Jedynym piłkarzem, który zasłużył na większą sławę w historii MTK, jest ten, którego imię nadano stadionowi klubu, zaszczyt niemal zawsze zarezerwowany dla najbardziej znanych postaci w historii klubu: Nándor Hidegkuti, jeden z najlepszych piłkarzy w historii Węgier, nie tylko MTK, dołączył do klubu w tym samym roku, co Sándor, ale zakończył karierę znacznie wcześniej, w 1958 roku. Mimo to strzelił w sumie 222 gole dla drużyny z Budapesztu, a także był gwiazdą reprezentacji Węgier, strzelając kolejne 39 goli w 69 występach.

Stadion nazwany jego imieniem, być może widzieliście, nawet jeśli nigdy nie oglądaliście domowego meczu MTK w telewizji (ani go nie odwiedziliście). To właśnie tam nakręcono sporą część filmu „Ucieczka do zwycięstwa” z 1981 roku, w którym wystąpili znani aktorzy, ale także wielkie legendy futbolu, w tym prawdopodobnie najwybitniejszy piłkarz w historii tego sportu, Pelé.

@Adran360
@AxelF
@Bernard777
@Gary
@KrychaFCB
@Lionel_Messi10
@misterio
@Mixtape
@Ogorinho1974
@Safrani