@CLS63AMG

W IV w n.e Kontantyn Wielki ustanawia Chrześcijaństwo jako głowną religię Cesarstwa Rzymskiego.
Zwołano 4 sobory powszechne, pomiędzy 325, a 451 rokiem, gdzie uchwalano podstawowe dogmaty wiary chrześcijańskiej, które obowiązują do dzisiaj.

W 375 roku na ludy mieszkające nad Morzem Czarnym uderzają wojownicy przybyli z Centralnej Azji. Zaczyna to epokę wojen i wędrówki ludów i w 410 roku wojska Alaryka zdobywają Rzym (czyni to jako pierwszy wódz plemion germańskich, jak wiemy z Ateriksa i Obeliksa Rzymianie wojowali na obrzeżach cesarstwa z ludami germańskimi już dużo wczesniej).

W czasach, kiedy toczą się wojny, które zmiotą z powierzchni ziemi zachodnie cesarstwo, żyje najwybitniejszy myśliciel wczesnego chrześcijaństwa - św. Augustyn, który pisze w swoich pismach: "Chcę poznać Boga i duszę i nic więcej".

Obrazuje to sposób myślenia ówczesnych "filozowów" i ludzi. Jacyś tam poganie (Grecy) interesowali się tym jak wielka jest Ziemia? Jak daleko jest do Księżyca? A po co to komu wiedzieć? Przecież jedynym prawdziwym celem życia ludzkiego jest uzyskanie zbawienia. W chrześcijaństwie zaczyna się nurt myślenia anty-naukowego, który potrwa ponad następne 1000 lat.

Justynian Wielki w 529 roku wydaje dekret, w którym zakazuje nauczania nauk "pogańskich". Tereny, na których leżało cesarstwo zachodnie pogrąża się w wiekach ciemności, a wschodnie w duchowym maraźmie. Aż do upadku Konstantynopola (od 529 do 1453 - prawie 1000 lat!!!!), nie powstanie tam żadne dzieło, które możnaby było uważać za naukowe.

Na bliskim wschodzie natomiast, dzieją rzeczy się przełomowe. Ok 610 roku Muhammadowi (Mahometowi) objawia się Archanioł Gabriel, który w Mecce dyktuje prorokowi wersety "księgi matki", czyli Koranu. Naradza się islam (jak wiemy od z poprzedniego wpisu islam to jedna z religii abrahamowych - wyewoluowała z judaizmu, stąd pomiędzy trzema religiami abrahamowymi tyle podobieństw i wspomnień tych samych postaci). Powstaje imperium, które sięgać będzie od Andaluzji (Hiszpanii) do Afganistanu. Władcy tego imperium, Kalifowie, budują miasto w Mezopotamii - Bagdad. W Bagdadzie zostaje założone coś na wzór Biblioteki Aleksandryjskiej - "Dom Mądrości". Już wczesniej Persowie (dzisiejsi Irańczycy) i Asyryjczycy przełożyli dzieła starożytnych Greków na swoje języki.

Na bliskim wschodzie, w Bagdadzie naraza się alchemia (protoplasta chemii - wszystko z przedrostkiem al przybyło do nas z kultury arabskiej - alchemia, algebra, algorytm).

Alchemia skupiała się na próbie zmiany metali pospolitych w metale szlachetne (złoto/srebro - Platyny wtedy nie znano) oraz uzyskiwanie kwasów. Alchemicy szukali także "eliksiru życia".

Geber w VIII wieku uzyskał kwas octowy i cytrynowy, być może uzyskał również kwas azotowy i siarkowy.

W pierwszej połowie IX wieku powstają pierwsze dzieła z algebry. Ich twórcą jest Al-Chuwarizmi.

Arabowie docierają do rubiezy Indii, poznają wymyślony przez hindusów dziesiętny system liczbowy. Dla algebry był on wielką rewolucją. Dzisiaj znamy ten system jako liczby arabskie, ponieważ dotarły one przez świat arabski do Europy, natomiast swoje źródła mają w Indiach. Dzieki Hindusom do matematyki wprowadzone zostaje również "0". Wcześniej pojęcie niczego nie istniało.

Poza wyżej wspomnianym, w arabskim świecie nie powstaje żadne ważniejsze dzieło matematyczno-fizyczne. Byli słabsi w tym aspekcie od Greków.

Natomiast zawdzięczamy Arabom dużo wkładu do medycyny. Największego dokonał Rhazes w IX/X wieku wraz z Awicenna w X/XI wieku.

W następnych dekadach w świecie islamu następuje silna reakcja duchowieństwa przeciwko narodzinom muzułmańskiej filozofii i nauce. Na skutek tego ośrodki naukowe przeniosły się z Bliskiego Wschodu do Andaluzji.

Przychodzi rok 1258. Mongołowie niszczą i palą Bagdad wraz z całą Mezopotamią. W tym samym czasie chrześcijanie odbijają Andaluzję, a w tym Cordobę, najwieksze europejskie miasto po Konstantynopolu. Czasy filozofii i nauki arabskiej bezpowrotnie odchodzą w niepamięć. O ich wkładzie w astrologie nie wspominam, gdyż prywatnie nie traktuje tej pseudonauki powaznie, bardziej jako ciekawostka, natomiast należy o tym wspomnieć.

Uczonym arabskim zawdzięczamy z grubsza tyle, że ocalili dorobek starożytnych greków i wymieszali go z dorobkiem Perskim i Indyjskim. Kończy się era dominacji arabów i islamu.

W następnym wpisie zaczniemy od momentu, w którym powstają zręby nowej Europy, do której wróci myśl naukowa.

@CLS63AMG mógłbyś mnie odznaczać?

@Szalik jasne, będę