Bar przy ,,Industria”:

Na początku XX wieku popularność futbolu była tak ogromna że stadion FC Barcelony przy ulicy Industria miał nawet własny bar by zaspokoić głód przybywających na mecze Barçy kibiców. Pomysłodawcą lokalu był Esteve Sala, który po latach będzie pełnił funkcję prezydenta klubu, między lipcem 1934 a lipcem 1935 roku. W barze, który mieścił się w niewielkim pomieszczeniu w obrębie stadionu sprzedawano kanapki oraz napoje gazowane i chłodzące. Odpowiadał za niego ten sam człowiek, który obsługiwał klientów w drewnianym kiosku przy fontannie Canaletes. Jeśli szykowało się zwycięstwo Barçy pracownik baru dzwonił w połowie meczu żeby kelnerzy z kiosku przygotowali więcej kanapek i napojów aby w ten sposób mogli obsłużyć tłum kibiców świętujący sukces drużyny. Sala był przedsiębiorcą z wielką wizją przyszłości. Jego bar z jedzeniem i piciem, pionierski nie tylko na stadionie FC Barcelony ale też na wszystkich obiektach tamtych lat spotkał się ze wspaniałym przyjęciem ze strony kibiców. Od tamtego czasu pójście na mecz stało się nierozerwalnie związane ze zjedzeniem dobrej kanapki. Wcześniej klub udostępnił mały bar na parterze domu sąsiadującego ze stadionem przy ulicy Industria, którym kierował dozorca Manuel Torres. W tym zaimprowizowanym budynku, znanym powszechnie jako ,, La Barraca", Torres spełniał zachcianki przychodzącej na mecze publiczności. Jednymi z jego stałych klientów stali się sami piłkarze, ponieważ klub dawał im po paczce z czterdziestoma kuponami o wartości 5 centymów żeby za darmo mogli korzystać ze stadionowego baru. Od 1914 roku Torres zaczął po treningach podawać piłkarzom pierwsze obiady. Zawodnicy jadali tu tortille, befsztyk oraz wypijali miskę mleka z dwiema łyżeczkami kakao. W ten sposób odzyskiwali siły.


@Adran360
@Arkon
@AssisMoreira
@Culer9002
@KrychaFCB
@Lionel_Messi10
@Mixtape
@Ogorinho1974
@Pawel13sz
@Symson