Kapitan nieobecny

Z dziesięciu ostatnich meczów FC Barcelona wygrała dziewięć. Zespół Flicka uszczelnił obronę, rośnie skuteczność ataku. Na boisku jest dobrze, niepokój budzi sytuacja poza nim. Tym razem nie chodzi o remont stadionu, lecz o Araujo. Kapitan opuścił statek. Współczuję człowiekowi. Co zrobi klub?

W połowie października Barça zmierzyła się z Gironą. Rozstrzygnięcie przyniosła ostatnia akcja. Ronald Araujo został bohaterem drużyny i nagłówków. Jego gol dał kolegom więcej niż trzy punkty. Po parze porażek z PSG i Sevillą ekipa zyskała przełom. Wydawało się, że Araujo zapewnił go także sobie.

Miesiąc później wszystko się zmieniło. Dwa błędy przyniosły urugwajskiemu obrońcy „zjazd do bazy” po 44 minutach gry. Czerwona kartka złamała los zespołu i załamała zawodnika. Był 25 listopada. Od tego czasu Araujo pozostaje niezdolny do gry.

Termin powrotu: 29 grudnia

W poniedziałek piłkarze FC Barcelony zaczną treningi po przerwie świątecznej. Tego dnia do pracy z drużyną powinien wrócić Ronald Araujo. Występ w Londynie ciężko na niego wpłynął. Z tego powodu Klub dał mu czas na regenerację. Obrońcy zabrakło na ławce w dniach meczowych, nie było go na trybunach.

Klub opracował plan treningowy, który piłkarz realizował indywidualnie. Szczegóły ustalono z Hansim Flickiem i dyrekcją sportową. Przystano na prośbę zawodnika o pielgrzymkę do Jerozolimy. Okres świąteczny spędził w ojczyźnie. W Barçy liczą, że dłuższy czas spędzony z rodziną przyczyni się do odbudowy jego kondycji psychicznej. Trener ustalił z Klubem, Araujo ma wrócić do składu meczowego trzeciego stycznia na starcie z Espanyolem. Od jego postępów i decyzji sztabu zależy, czy zagra w derbach. Czy powinien?

Trudny dylemat Klubu

Zależnie od punktu widzenia, można ocenić zachowanie Araujo w Londynie jako nadmiar ambicji, bądź blamaż w kolejnym ważnym meczu. W mediach wróciły wątpliwości o jego dalszej przydatności dla Klubu. Towarzyszą one kibicom. Mamy powtórkę sytuacji sprzed roku: czy poziom sportowy Urugwajczyka kwalifikuje go do pozostania czy pożegnania.

Gdy upada figura publiczna, jak sportowiec, natychmiast staje się to przedmiotem publicznej debaty. Towarzyszące emocje niosą chaos, dezorientację. Brakuje mi wokół Araujo rzeczowej analizy ze świata sportów amerykańskich. Takiej, która kładzie nacisk na jednostkę, lecz obejmuje też pozostałe strony dramatu. Co ma zrobić Barca?

Decyzję komplikuje fakt, że chodzi o kapitana. Formalnie drugiego w hierarchii, lecz tym pierwszym jest Ter Stegen, wkrótce mogący opuścić Katalonię. Dodaje to osobny wymiar sprawie Araujo, bo na dłuższą metę kapitan siedzący na ławce to gwarancja problemów, potencjalnie destabilizujących pracę całego zespołu. Póki co przedstawiciele Barçy zachowują spokój. Wsparcia Urugwajczykowi udzielili trener Flick oraz prezydent Laporta. Otuchy dodał mu Pedri. Mimo to, jestem przekonany, że przyszłość obrońcy pozostaje dziś w klubowych biurach gorącym tematem. W styczniowym oknie transferowym klub ma pilną kwestię do rozwiązania.

Niska kompatybilność Araujo z systemem gry Flicka

Oceniając przyszłość Urugwajczyka w Barcelonie, zwracam uwagę na względy taktyczne. Według mnie w taktyce Hansiego Flicka sprawdza się on gorzej względem konkurentów do gry. Mocne strony Araujo (atletyzm, gra wślizgiem, górne piłki) zdają się rozmijać z aktualnymi potrzebami trenera na tej pozycji. Linia obrony stawiana przez Xaviego bliżej bramki lepiej odpowiadała Araujo, którego pomyłki w kryciu i ustawieniu mogli naprawiać operujący w mniejszej odległości drugi stoper, boczny obrońca lub cofnięty defensywny pomocnik.

Zmiana trenera przyniosła w tym obszarze zasadnicze zmiany. Wyższe ustawienie defensywy preferowane przez Niemca wymaga od obrońców skutecznej antycypacji poczynań rywali, ostrożności w pojedynkach 1 na 1 jako ostatni z bloku, a także ograniczenia błędów indywidualnych do absolutnego minimum, bo w obecnym modelu taktycznym Blaugrany niosą one większe zagrożenie niż wcześniej. Inni gracze obrony też mieli swoje trudności z adaptacją do wymagań obecnego trenera. W różnym stopniu dotyczyło to Koundé, Cubarsíego, Garcíi, Balde, lecz uważna obserwacja jego gry pozwala mi na wniosek, że najciężej jest się dopasować Urugwajczykowi. Przywołam jesienny występ z Sevillą, który Barça przegrała 4:1. Na stadionie Sánchez Pizjuán Araujo należał do najsłabszych na boisku, opuścił je w przerwie.

Sprzedać czy zatrzymać?

Ile można czekać na powrót formy, która nie następuje? Pytanie po części filozoficzne, dla władz instytucji o rozmiarze Barçy jest przede wszystkim decyzją z obszaru zarządzania. Pochwały Erica Garcíi i Gerarda Martína wynikają z ich dobrej gry, przydatności dla zespołu. W tym samym czasie rozwój Ronalda Araujo stanął. Odkąd rok temu otrzymał zaufanie Klubu i podwyżkę, jego ranga w składzie spadła.

Rzeczywistość wskazuje, że gracz z Rivery zawiódł nadzieje fanów o „obrońcy Barçy na lata”, aktualne jeszcze dwa-trzy lata temu. Na miejscu jest pytanie o jego przyszłość. Czy da jeszcze bordowo-granatowym chwile triumfu jak widoczna na zdjęciu tytułowym?

Najgorsza w tej sytuacji byłaby bierność władz Barcelony. Według mnie dla dobra drużyny należy w styczniu wypożyczyć Ronalda Araujo do ekipy górnej połowy LaLigi lub klubu pokroju Como. Niech gra, zbiera minuty, odbuduje się mentalnie, zresetuje „głowę”. Proces ten nie zaburzy szatni Barçy, bo piłkarz będzie dochodził do siebie w innym środowisku.

Barça musi brać pod uwagę, że Urugwajczyk jest wart mniej na rynku niż rok temu. Nikt dziś nie zapłaci za niego więcej niż około 35 milionów euro. Dlatego uważam, że sprzedaż Araujo w zbliżającym się okresie transferowym byłaby złym wyborem. Jeśli sugerowane wypożyczenie okaże się udane, będzie można osiągnąć wyższą cenę sprzedaży latem przyszłego roku. Jeśli nie, będzie trzeba się pogodzić z zakończeniem po kosztach współpracy z zawodnikiem, który otrzymał tu więcej niż jedną szansę.