Oceny za pierwszą porażkę ligową z Osasuną

Średnia puszczonych bramek na mecz jest znów zachowana, co musi nas smucić i martwić. Iñaki pomagał drużynie jak mógł, zaliczając kilka udanych wyjść poza pole karne, jak chociażby w 7 minucie. Wybronił też jeden strzał przeciwnika w drugiej połowie (83 minuta). Przy rzucie karnym wyczuł intencje strzelca, ale piłka została posłana zbyt precyzyjnie aby umożliwić skuteczną interwencję. Malkontenci powiedzą, że mógł wyjść do dośrodkowania przy pierwszym golu i obronić bombę z dystansu przy golu czwartym, ale za te bramki nie ponosi winy.

Młody wychowanek w parze z kolejnym młodym wychowankiem wyglądał na zagubionego. Niestety w wielu sytuacjach brakowało spokoju i doświadczenia. Zdarzały mu się niepewne wybicia czy podanie w aut. Wiadomo, że sprokurowany karny jeszcze bardziej obniża mu notę. Poszedł na raz i ostro sfaulował Budimira. Wobec wielomiesięcznych kontuzji pozostałych stoperów zapewne dostanie niedługo szansę do odkupienia win.

Przede wszystkim możemy mieć pretensje o złe przykrycie Budimira przy pierwszym straconym golu. Bez doświadczonego kolegi obok nie wyglądał już tak pewnie i spokojnie, jak chociażby w 15 minucie, kiedy po jego niecelnym podaniu rywale oddawali groźny strzał. Udało mu się zaliczyć kilka celnych długich piłek, w tym jedno kluczowe podanie. Trzeba dalej go budować, bo alternatyw na tej pozycji jak widać nie mamy. 

Paradoksem tego meczu było to, że dwójka najsłabszych zawodników zaliczyła po asyście. Jednym z nich był właśnie Gerard. Bardzo niepewny od początku do końca. Niezrozumiałe wybicie wprost pod nogi rywala w polu karnym w 65 minucie, pięć minut wcześniej dostał popularną siatkę. Jeszcze w końcówce pierwszej połowy zupełnie zgubił krycie swojego zawodnika, co skończyło się groźnym strzałem. Na pochwałę z pewnością zasługuje świetne podanie do Ferrana między liniami z 39 minuty oraz przechwyt i asysta przy szczęśliwym trafieniu Pau Victora. Daje bardzo mało argumentów do gry.

Od jego niefortunnej straty zaczęły się problemy Barcelony i utrata pierwszej bramki. Nie był tak pewny siebie jak w spotkaniu z Villarrealem i było to widać. Przegrywał wiele fizycznych pojedynków z silnymi rywalami. Na plus stałe fragmenty gry i wywalczenie rzutu wolnego w 52 minucie. Słusznie zmieniony jako pierwszy.

Rozegrał ciężki do oceny mecz. Z jednej strony Barcelona dała się kompletnie stłamsić w pierwszej połowie, a Eric swoją postawą się do tego przyczyniał, z drugiej grał bardzo poprawnie w defensywie i skutecznie powstrzymywał zapędy rywala, jak chociażby blokując strzał z 9 minuty czy notując kapitalny przechwyt w polu karnym w 79 minucie. Nie należy zapominać o kapitalnym podaniu nad głowami zawodników Osasuny do Kounde, którego Francuz nie zdołał opanować.

Pedri irytował w tym meczu, ale kto nie ryzykuje nie pije szampana. Próbował stworzyć przewagę jakimś przejściem i holowaniem piłki, ale w większości przypadków przegapiał dobry moment na podanie. Przygrywał większość pojedynków i zaliczył mnóstwo strat, jak chociażby w 32 minucie. Zapewne takie było wkalkulowane ryzyko Flicka, bo Pedri jako najbardziej kreatywny zawodnik na boisku musiał często wchodzić w pojedynki. Brawo za próbę prostopadłej piłki do Ferrana z 13 minuty oraz przechwyt z 41 minuty.

Coś niedobrego dzieje się z Ferranem. Jest to jeden z nielicznych zawodników pod wodzą nowego trenera, który zachował słabą formę z zeszłego sezonu. Nie wychodziło mu prawie wszystko. Prawie, ponieważ przeprowadził jedną kapitalną akcję zakończoną celnym strzałem oraz zaliczył asystę do statystyk przy pięknym trafieniu Lamine Yamala. Do tego strzał w słupek z bliskiej odległości. Niestety nieporadność, straty, nieporozumienia z kolegami i apatia były bardzo widoczne i nie pozwala to na wyższą notę niż 2.

Osamotniony. To najlepszy przymiotnik określający mecz Lewego. Próbował wychodzić po piłki i się zastawiać, ale rzadko kiedy się to udawało. Miewał przestoje, czy braki w zrozumieniu z kolegami. Piłka często mu odskakiwała, do tego, kiedy w końcu został idealnie obsłużony, zmarnował doskonałą sytuację w 53 minucie. Widać, że w takim zestawieniu personalnym Robert nie potrafił dać czegoś ekstra drużynie. Słusznie zmieniony, bardziej przyda się jego skuteczność w Lidze Mistrzów we wtorek.

Mimo szczęśliwego trafienia nie możemy mówić o dobrym meczu w jego wykonaniu. Był dość świeży, a ten mecz posłużył trenerowi do oszczędzenia prawie wszystkich zdrowych zawodników pierwszego składu. Warto wyróżnić powrót do obrony i zablokowanie dośrodkowania w 8 minucie. Niestety był też zamieszany w utratę drugiej bramki, pomimo faulu mógł i powinien lepiej się zachować w tej sytuacji.

Piękna bramka znacznie podnosi mu ocenę. Również zniknął na długi czas po wejściu, ale końcówka należała do niego. Prosił często o piłkę i wziął odpowiedzialność za odrabiania strat, tym bardziej, że to po jego naiwnej stracie piłki padła czwarta bramka dla Osasuny. Warto wyróżnić również bardzo dobre dośrodkowanie na Ferrana.

Wszedł i zapadał się pod ziemię. Ciężko wymienić jakieś jego dobre momenty, chociaż zaliczył aż 4 kluczowe podania, ciężko go za coś konkretnego skrytykować. Brakowało gry wzajemnej i tej zadziorności. Zmiana, która wprowadziła większy chaos, niż dała realnego pożytku drużynie.

Kiedy Flick ściągał z boiska elektrycznego Martina kibice odetchnęli z ulgą. Niestety Balde zaliczył fatalną zmianę i po jego wejściu rywale mieli znacznie więcej swobody na lewej flance. Pierwsze udane zagranie zaliczył dopiero w 5 minucie doliczonego czasu gry. Wcześniej niecelnie podawał, krył na radar i kompletnie nic nie dał w ofensywie.

Jego wejście ożywiło nieco grę, ale nie odmieniło losów spotkania. Potrafił przyspieszać grę jakimś przerzutem jak chociażby w 74 minucie oraz oddać niecelny strzał w 87 minucie. Było jednak tego zdecydowanie zbyt mało. Ocena wyjściowa. 

Brak oceny, grał za krótko.