tomasanet

Ale morderstwo nie mieści się w definicji liberalizmu.

Krystaliczne poglądy istnieją. Można być zupełnym komunistą, można być zupełnym anarchistą, można być zupełnym libertarianinem i tak dalej. Nie wszyscy są pragmatykami i mogą uznawać go (pragmatyzm) za moralnie zły.

Jakobini nie byli liberałami. Za takich ich uważano, ale czy liberałami można nazwać morderców?

Była silniejszym państwem, będąc mniej liberalna, ale czy to znaczy, że lepszym?

Dlaczego utożsamiasz instytucję państwa z kulturą, dorobkiem, specyfiką kraju? To zdecydowanie nie to samo.

Nie, nie skończyły się jeszcze. Została jedna kolejka i zaległy mecz Senegalu z RPA. Awans jak na razie mają tylko Nigeria i Egipt.

Kwartet stoperów na przyszły sezon, Pique, Umtiti, de Ligt i Lenglet, wyglądałby bardzo, bardzo dobrze.

A ja od Oldfielda polecę koncert z Edynburga. 1992 rok. Jeden z najwybitniejszych w ogóle. Genialny popis muzyki instrumentalnej.

To zależy od definicji utopii. Jeśli to wizja ustroju taka, jak u Tomasza More'a, to okej, mnie też przeraża.

Ale utopię można też definiować jako intelektualnie wysublimowany efekt zbioru najszlachetniejszych intencji (obojętnie jakich). Wtedy to przerażenie zależy od intencji.

Czemu Cię nie dziwi?

O, Moonlight Shadow. Słuchasz innych utworów Mike Oldfielda?

Utopia nie jest niczym złym. Faktycznie bardziej na niekorzyść może przemawiać przesłanie lekko zabarwione komunizmem, ale żadnym manifestem komunistycznym tego nazwać chyba nie można. Czym innym jest marzenie o idealnym świecie, który nie może istnieć, a czym innym marzenie o konkretnych działaniach, które ten świat mogą uczynić "lepszym". W Imagine tych drugich na szczęście nie ma.

Pierwszy raz widzisz, że ktoś docenią tę piosenkę? Imagine to najwybitniejsze dzieło Lennona (nie licząc utworów the Beatles), zaraz przed Women. Jeśli otworzysz sobie dowolną listę topowych ballad rockowych wszech czasów, to znajdziesz Imagine na czołowych miejscach. Nie jestem znawcą muzyki, nie potrafię dostrzegać kluczowych szczegółów i tak dalej, ale Imagine słucha mi się dobrze. Ostatnio nawet bardzo, bardzo dobrze, dlatego jest na tej wąskiej liście.

Byli wykonawcy, czas na piosenki. Wasze TOP3 utworów wszech czasów.

Zacznę od siebie:
John Lennon - Imagine
Bob Dylan - Knockin' on Heaven's Door
The Beatles - Let It Be

Wczoraj podałbym inną trójkę, jutro inną, ale cóż... bawmy się. Klasyfikowanie to ciekawa rzecz.

O, John Lennon.

Moja trójka to Bob Dylan, George Harrison i Art Garfunkel w duecie z Paulem Simonem.

Jakie są Wasze wielkie muzyczne trójki? Bez podziału na style, nurty, epoki i tak dalej. Po prostu: TOP3. Zespoły, duety, singliści, cokolwiek.

Przejrzałem playlisty piłkarzy Barcelony na barcasound, które ktoś wklejał niżej i żadna piosenka stamtąd nie znajduje się na mojej playliście. Nie podoba mi się gust muzyczny zawodników. Za dużo prostej, hiszpańskojęzycznej muzyki do tańca.

Najładniejszy utwór, który się znalazł? Zdecydowanie Stairway To Heaven u Aleixa Vidala. Za to plus dla niego.

A Busi, Pique i ter Stegen?

Ależ odkrywcze jest to co napisałeś! Nigdy bym tak nie pomyślał.

Rakitic nie gra znakomicie. Gra dobrze, przyzwoicie, ale nic poza tym. W tym sezonie miewał lepsze spotkania, jak choćby wyjazdowe starcie z Alaves czy domowe z Espanyolem.

4-3-1-2 w ataku, 4-4-2 w destrukcji.

Najlepsze minuty Barcelony w tym sezonie. Znakomity Busquets, dobrzy Pique, Semedo, Rakitic, Iniesta i Messi. Paco tworzy więcej zagrożenia w polu karnym niż Suarez, mając na dodatek dużo więcej zadań defensywnych, bo w destrukcji gra jako prawy pomocnik. To o czymś niestety świadczy.

Paco już w drugiej części poprzedniego sezonu grał dobrze i w miarę regularnie strzelał. Dlatego byłem zdziwiony, gdy okazało się, ze Ernesto mu nie ufa.

Czyżby diament w środku pola? Busquets - Rakitic, Iniesta - Messi? Zagramy tak jak w klasyku w kwietniu? Oby.

Nie mam pojęcia. Mniej niż 100 na pewno, pewnie w okolicach 50-60.

Ale może być taka sytuacja, że będzie do tego zmuszone.

Chodzi o spełnianie warunków Finansowego Fair Play.

Prawdopodobnie zimą dostępny będzie Draxler. Za dużo mniejsze pieniądze niż Coutinho. Gra dziś i grał w kilku poprzednich meczach jako środkowy pomocnik. Obserwuję go i widzę spory potencjał na tej pozycji. Przede wszystkim, nie jak Coutinho i reszta ofensorów przesuwana do środka, gra bardzo odpowiedzialnie i dojrzale taktycznie.

A jeśli nie pasuje do środka pola (choć wiele wskazuje na to, ze pasuje), to zawsze może być lewoskrzydłowym, którego Barcelonie również brakuje.

Postarałbym się o niego.

Przecieki, jeśli chodzi o stroje poszczególnych reprezentacji na Mundial w Rosji.

http://www.footyheadlines.com/2017/06/germany-2018-world-cup-home-kit.html

http://www.footyheadlines.com/2017/10/adidas-argentina-colombia-germany-mexico-russia-2018-world-cup-home-kits.html

Nie jest to świetny artykuł, bo trochę pisany stronniczo, ale okej, niech będzie, dam plusa.

Wolność to przede wszystkim brak przymusu, a tu tej definicji zabrakło, choć dwójkę można pod to podciągnąć.

Nie zgadzam się też, że nowoczesnym kryterium rozróżnienia prawicy i lewicy jest stosunek do gospodarki. To znaczy: autor artykułu nie przekonał mnie do tego. Zabrakło źródła, powołania się na jakiegoś współczesnego znaczącego filozofa polityki.

Winks to inny Anglik niż reszta. Jest dobrze wyszkolony technicznie, ma mamę z Hiszpanii. Świetny gracz, choć nie powinien być priorytetem zarządu, bo istnieje kilku lepszych.

Jeśli ktoś protestuje przeciwko kopiowaniu czyjejś pracy, podawaniu ją za swoją i czerpaniu z niej benefitów, to znaczy, że ma ból dupy.

Sztucznym problemem jest kradzież własności intelektualnej.

Jeśli jakiś fizyk ukradnie wielkie odkrycie innemu fizykowi, to znaczy, że ten drugi fizyk ma zakupić maść na hemeroidy i się uspokoić.

Interesujące poglądy.