cule80

O i już Barcelona traci niezależność. Specyfika tego sezonu.

Kolejny raz powtarza się cyrk z rotacjami na wyjeździe. Dlaczego Enrique nie rotuje, gdy przychodzi do meczu na Camp Nou kiedy przeciwnik jest obsrany już w szatni? Trudny wyjazd, to w pomocy D.Suarez i Gomes, duet który chyba ani razu nie zagrał ponadprzeciętnego meczu. Nie do pomyślenia, żeby przez takie wpadki przegrać mistrzostwo.

Patrząc na młodszego Umtitiego i porównując go z Bartrą zero jedynkowo, to Francuz jest lepszy od wychowanka w każdym aspekcie.

Zdaje się, że Sampaoli coraz bardziej się oddala. A szkoda. Valverde to niezły kandydat jednak uważam, że znajdzie się przynajmniej kilku lepszych.

W końcu to polski Guardiola, więc jakieś tam DNA jest.

Oby na ławkę trenerską Barcelony przyszedł inny łysy (if you know what I mean :>)

Mam wrażenie, że na siłę poszukuje się kogoś z przeszłością lub z ozłoconym już "DNA" Barcy. Oczywiście powrót do nie tak dawnych korzeni i stylu jaki prezentował zespół za panowania Guardioli byłby zrozumiały, jednak nie uważam, by poszczególne jednostki w organizmie Barcelony dałyby radę tak samo jak wybitna wówczas linia pomocy z Xavim i Iniestą w formie. Dlatego też według mnie jedynym solidnym wyborem byłby Sampaoli. Ktoś kto ma pojęcie o taktyce, ktoś z charyzmą i ktoś kto potrafi chwycić za mordę leniwe gwiazdki. Do tego ma jakieś trenerskie sukcesy w CV. Conte czy Simeone są nie do wyciągnięcia, ale Sampaoli to jak najbardziej możliwa opcja.

Aż mnie ciarki przeszły na samą myśl Enrique na stanowisku na kolejny sezon albo co lepsze - jego asystent, Unzue, jako trener pierwszej drużyny. Wrr.

Rafinha na tym zdjęciu wygląda jakby myślał, że prędzej Mascherano ustrzeli niż Alcacer.

To ten sam, były piłkarz Arsenalu jest asystentem w City. Masz go na fotografii powyżej

Alba z wyciągniętymi rękoma i pretensjami do Busquetsa, który to wstrzymał akcję i dreptał środkiem...

Ta gra w wykonaniu Barcy wygląda jak w jakimś presezonie. Wakacyjna forma

Teraz gadkę "każdy mecz jest finałem" czas zacząć

Wczoraj taki gość jak Pogba byłby na wagę złota. Jakieś 90 milionów.

Znakomity gracz, genialny snajper. Mam wrażenie jakby grał w Barcelonie któryś to już sezon z kolei; nie potrzebuje dwóch lat by się zaadaptować jak Alexis, nie trzeba już również stosować jakichś rachitycznych pomysłów z pomocnikiem na pozycji 9. Również pojawiał się u mnie uśmiech, gdy przypominałem sobie komentarze łkające o Sanchezie czy jaka to wielka szkoda jak taki napastnik jak Suarez zmarnuje się na skrzydle.

Byłyby słodkie liczby gdyby Suarez grał od początku sezonu.

Powiedziałbym bardziej, że to Messi stworzył Guardiolę.

Teoretycznie najlepsza defensywa w historii.

Im szybciej zdobędzie trenerskie papiery, tym lepiej.

Rakitić jest znakomity. Biega do każdej piłki, walczy, świetnie się ustawia i pokazuje partnerom. Na gościa się patrzy i ma się świadomość, że ten to haruje na treningach. Przeciwieństwo Fabregasa, który od stycznia oddycha rękawami, a przebiegniętych kilometrów ma tyle co na boisku futsalowym.

Generalnie można użyć wyświechtanego już z każdej strony sloganu - takimi meczami przegrywa się mistrzostwo (lub wygrywa). Różnica pomiędzy Realem jest taka, że oni mimo marnej formy te punkty jakoś ciułają, a Barca nawet będąc w formie mistrzowskiej potrafi zgubić komplet punktów u siebie. Problematyczne.

Pierwsze 18 spotkań w barwach Barcy:
- Alexis 7 goli + 2 asysty = 9
- Neymar 6 goli + 9 asyst = 15
- Suarez 5 goli + 11 asyst = 16

Przytył, nie przytył, wolny niewolny. Do sytuacji dochodzi jak mało kto, tylko ma nadzwyczajny problem z ich wykorzystywaniem. Waga nie ma tu nic do rzeczy.

Xavi jak Xavi, wybitny pomocnik, ale ile kontr zostałoby wstrzymanych nieefektywnym kółeczkiem Hiszpana w pierwszej połowie z Atletico, gdyby ten wystąpił? W tym spotkaniu jego brak był nieodczuwalny; mógłby wejść ewentualnie w 70 minucie, by naturalnie uspokoić grę, ale generalnie linia pomocy w takim zestawieniu o dziwo dała radę.

Trener sobie siedzi. 5 minut do końca meczu. Zero instrukcji, krzyku, motywacji, gestów. Po prostu chillin.

Przeciętna drużyna, potrafiąca spiąć się na ważniejsze mecze. I to nie mowa o Realu Sociedad.
W tej chwili indywidualności ponad drużyną bardziej niż kiedykolwiek. Po zespole Guardioli został tylko kurz, kolor i nazwa klubu.

Rzeczywiście Chelsea ma podobną filozofię co Barcelona, zupełnie tak jak mawia Fabregas.

I nic. Podaję fakty. My kończymy jako wicelider. Straszne, prawda?

Takie fapowanko nad grą Fabregasa w Chelsea (a bardziej nad jego statystykami), ale okazuje się, że gość nabił 12 ostatnich podań, z czego sześć padło po rzucie rożnym; w dodatku lwia część to gole zdobyte głową (również 6), co oznacza jedno - Chelsea gra lepiej w powietrzu. Tam Rakitić też by tyle asyst nachapał, bo dogrywa piłkę górą doskonale.

Jak znów gol i asysta? Gość nic wielkiego nie wyczynia, asysta z rzutu rożnego, kolejna w tym sezonie (btw dlatego asysta asyście nie równa) i gol po rykoszecie. W grudniu gra marnie, co więcej dużo nie lepiej od Rakitica.