MeMyselfAndI

@Azazel_Pazuzu Dokładnie, właśnie dlatego Raphinha wyleciał prawdopodobnie na kolejny miesiąc, a teraz też pauzował trochę. Mamy winnych. Ancelotti i mecz 4000m n.p.m. A przypomnę, że Militao był świeżo po powrocie z zerwanego więzadła, Vinicius zawieszony, a Rodrygo nie zasłużył wtedy na powołanie.

@kuz Barcelonie odpada mecz wyjazdowy, dlaczego nie zostanie przeniesiony w takim razie domowy mecz z Villarrealem? Dlaczego w zeszłym sezonie planowano przeniesienie również wyjazdowego meczu Barcelony i to z Atletico, a w 2019 roku wyjazdowego z Gironą? Mecz mniej na trudnym terenie. Niech przeniosą domowy mecz i tak na Camp Nou nie grają.

@Dankho94isback Po co miał powoływać miesiąc temu Rodrygo skoro nie grał praktycznie nic w klubie do tamtego okienka reprezentacji, a konkretnie grał ogony i słabo oraz Viniciusa, który był zawieszony?

@Hosh Jeszcze jakby Asencio wtedy nagrywał to tak

Złamanie regulaminu serwisu pkt. 9.3.5.

@MaziFCB ee to tak jak trofeum Barcelony z poprzedniej gali - brak Złotej Piłki dla Viniciusa :-)

No i zajebiście :-) Gratki Dembele :-)

@Konradowskyy Może za rok o tej porze. Chociaż mundial to raczej bez Gulera i Kurtuła.

@panczo Masz rację, dlatego grając w lidze hiszpańskiej i LM nastukał 41 G/A mimo jak to określiłeś miernego sezonu. Przynajmniej połowa z nominowanych 30-stu nie miała indywidualnie lepszego sezonu.

@TaughtMule A to 41 G/A robi pierwszy lepszy piłkarz i jak wiele osób nawet wskazuje mimo, że miał "średni sezon". I to grając w Hiszpanii i LM, a nie słabszych ligach.

Komentarz usunięty

@Carlosss Barcelona odznaczyła Franco trzema medalami i w 1965 roku został on honorowym socio klubu. Camp Nou zostało zainaugurowane przez ministra Franco, generała José Solísa Ruíza i Barcelona została trzykrotnie uratowana przed bankructwem dzięki trzem rekwalifikacjom Franco. Przypominam też o ośmiu mistrzostwach i dziewięciu Copa del Generalísimo (dzisiejszy Puchar Króla) zdobytych przez Barcelonę podczas reżimu, a Real Madryt potrzebował 15 lat, aby wygrać ligę.

1939 - Koniec wojny w Hiszpanii. Dyktatura Franco rządzi krajem. Pierwsze pięć lig wygrywa Atlético de Aviación, Valencia i Bilbao.
1942 - Azulgranas (Barcelona) wygrywa swój pierwszy Copa del Generalísimo (Copa Del Rey w reżimie Franco)
1944 – Barcelona zdobywa swój pierwszy tytuł mistrzowski za czasów reżimu Franco. Nie zdobyli żadnego w II Rzeczypospolitej (demokracja).
1950 - Kubala, jeden z najlepszych graczy w Europie, zostaje podpisany przez Barcelonę. Historycy wyjaśnili później, w jaki sposób reżim Franco pomógł w podpisaniu umowy. Dyktatura ułatwiła papierkową robotę i nacjonalizację gracza.
1951 - Miasto Barcelona rządzone przez frankistów zezwala na pierwszą rekwalifikację (rodzaj pomocy) dla Barcelony. Zgodzili się zamienić ziemię między ulicą Riera Blanca, a ulicą de la Maternidad przez innych, znajdujących się w końcowej części ulicy Diagonal.
1951 - Agustí Montal Galobart, prezydent Barcelony, odebrał swój złoty medal i narzucił go Franco. Stało się to kilka minut po tym, jak Barcelona wygrała Copa del Generalismo (3-0 przeciwko Realowi Sociedad).
1953 - Barcelona Kubali wygrywa swoją drugą ligę i trzeci z rzędu Copa del Generalísmo.
1954 - Po 15. latach frankizmu Real Madryt wygrywa swoją pierwszą ligę. Biali zdobyli swoje dwa ostatnie tytuły ligowe podczas Drugiej Republiki (demokracja).
1954 - Miał powstać Camp Nou, ale nigdzie nie było widać pieniędzy. Prezydent Barcelony otrzymał nową rekwalifikację, sprzedając ziemie Corts. Corts był zielonym obszarem w środku Barcelony, który Barcelona tylko ze względu na swoje zapotrzebowanie na pieniądze dostała pozwolenie na sprzedaż firmom z planem budowy na ziemi. Po sprzedaży ówczesny prezydent Barcelony publicznie podziękował Franco.
1957 - Inauguracja Camp Nou odbyła się 27 września w obecności kilku dyrektorów i ministrów Franco.
1957 - 10 października Franco odwiedził nowe Camp Nou i był wiwatowany stojąc przy stadionie.
1965 - Barcelona przeżywa kryzys gospodarczy. Franco osobiście zatwierdził rekwalifikację (zezwolenie na sprzedaż większej ilości ziemi), co pozwoliło Barcelonie spłacić dług w wysokości 230 milionów peset, co za kilka miesięcy najprawdopodobniej doprowadziłoby do bankructwa klubu.
1970 - Barcelona wygrywa swój dziewiąty Copa del Generalísmo. Zespół, który zdobył najwięcej pucharów podczas reżimu Franco.
1971 - Dyrektywa Barcelony przyznaje hołd Caudillo za pomoc (ponad 50 mln utraconego funduszu) reżimu w budowie Palau Blaugrana i Lodowego Pałacu. Franco zostaje honorowym prezydentem obu okręgów.
1973 - Barcelona podpisuje kontrakt z Cruyffem, najlepszym graczem w Europie i najdroższym wówczas w historii. Barcelona wygrywa ligę i wygrywa 5-0 na Bernabéu.
1974 - Prezydent Barcelony wręcza Franco nowy złoty medal, co zbiega się z 75. rocznicą powstania klubu.
1975 - umiera Franco. Z kolejnych 20. lig Real Madryt wygrywa 11, a Barcelona 5.

Bernabéu nigdy nie gryzł się w język, gdy ktoś próbował insynuować, że Real Madryt w jakikolwiek sposób był związany z dyktaturą. Prezes miał w pamięci, że przez Franco ginęli jego przyjaciele i bliscy, a sam klub nigdy nie mógł liczyć na pomoc ze strony dyktatury. Nazywanie dziś Królewskich „reżimową drużyną” i sugerowanie, że była faworyzowana przez Franco, jest niczym innym, jak próbą manipulowania faktami i zwykłym przejawem niewiedzy lub głupoty. A w najbardziej dobitny sposób podsumowywał to niegdyś sam Bernabéu: „Kiedy słyszę, że Real był klubem reżimu, chcę nasrać na ojca tego, kto tak mówi”.

Stadion i obiekty klubowe zostały ochrzczone mianem Batallón Deportivo (Batalion Sportowy) i były wykorzystywane przez Republikanów. Wszystkie trofea Realu Madryt zostały skradzione, trybuny stadionu zostały rozebrane, by pozyskać drewno, a pieniądze klubu zostały wydane na wojenne darowizny dla Republiki.
Rafael Sánchez Guerra, prezes Realu Madryt, w momencie wybuchu wojny został uwięziony i skazany przez reżim na dożywocie. W więzieniu był torturowany przez ludzi Francisco Franco. Udało mu się uciec z niewoli, a następnie przedostać do Paryża, gdzie stał się członkiem rządu na uchodźstwie.
Antonio Ortega, pułkownik armii republikańskiej, podczas wojny domowej został mianowany prezesem Realu Madryt i działał w imieniu Sáncheza Guerry. Został schwytany i stracony przez nacjonalistów Franco po upadku Madrytu. Znany angielski dziennikarz Phil Ball pisał później, że w Katalonii są ludzie, którzy „pofatygowali się, by zbadać operację tuszowania związaną z byłym prezesem Barcelony, Sunyolem, ale nikt nie przejmuje się Ortegą”.
Gonzalo Aguirre Martos, wiceprezes Realu Madryt, został aresztowany w pierwszych dniach zamieszania wojennego i zamordowany przez bojówkarzy po wyciągnięciu z niewoli w Porlier w środku nocy.
Valerio Rivera Ridaura, skarbnik Realu Madryt, został zastrzelony podczas niesławnej reduty w Userze 15 listopada 1937 roku, gdy próbował opuścić stolicę. Był jednym z kilku członków zarządu klubu, schwytanych i straconych przez nacjonalistów Franco.
Patricio Escobal, obrońca i kapitan Realu Madryt, ze względu na swoje przekonania polityczne został skazany przez reżim Franco na 30 lat więzienia. Podczas wojny czterokrotnie uciekał przed plutonem egzekucyjnym. Udał się na emigrację na Kubę, a następnie do Stanów Zjednoczonych. Nigdy nie mógł zapomnieć o wojnie i w 1968 roku napisał książkę o tytule Las Sacas, w której wspominał tamte wydarzenia. W Hiszpanii jego opowieść została oficjalna wydana dopiero w XXI wieku. Bronił koszulki Los Blancos przez osiem sezonów, był bliskim przyjacielem Santiago Bernabéu, pracował nad stworzeniem związku zawodowego piłkarzy. Zmarł w Nowym Jorku w 2002 roku.
Ricardo Zamora, bramkarz Realu Madryt, został aresztowany krótko po wygraniu krajowego pucharu. Jego słowa, które opublikowano w konserwatywnej gazecie Ya, były prawdopodobnie przyczyną zatrzymania przez milicjantów. Znajdował się już na granicy kraju, gdzie został kilkukrotnie postrzelony. Prasa błędnie ogłosiła jego śmierć w sierpniu 1936 roku. Ostatecznie uciekł z więzienia i pozostał w ukryciu w ambasadzie argentyńskiej w Madrycie, czekając na ewakuację do Francji.
Monchín Triana, pomocnik Realu Madryt, znany również jako „Król dryblingu”, został zastrzelony w Paracuellos we wczesnych godzinach 7 listopada 1936 roku. „Jeśli chcesz się dobrze bawić, idź i zobacz jak gra Monchín Triana”, mawiał przed jego zabójstwem Bernabéu, który był jego głównym kibicem i przyjacielem.

Nie mogli zastosować jakiejś siły wyższej? ;p Przecież da się ;p

@misterio Z PSG? Tym połamanym PSG?

Kumam, że jak drużyny mają tyle samo punktów i wygrały takim samym wynikiem to alfabetycznie są układane w tabeli zamiast po prostu wrzucić je na tym samym miejscu.

@Czyhrynski Też skoki i żużel, nawet było się na wyjeździe w 2014. Jeszcze ręczna, ale tylko reprezentacje i lekkoatletyka. Od dawna nie oglądam żadnej dyscypliny w lekkiej w porównaniu do lat nie wiem 2002-2015. No i jeszcze snooker, kiedyś godzinami, a ostatni raz coś na serio to przed pandemią obejrzałem.

@Durzy Znowu ten Franco cholera, mit wiecznie żywy

@barcanawieki Real średnio rzut karny co 8 meczów, Barcelona co 6.5, Bayern 6.6, także statystyka nie na korzyść Realu w porównaniu do reszty z listy ;p

Ale José Luis Martínez-Almeida jest fanem Atletico - bez takich plis, bo już pelikany łykają, że to fan Realu.

– Ja jestem kibicem Atlético, a moja żona to wielka kibicka Realu. Problem będzie wtedy, gdy przyjdą dzieci [śmiech]. Wtedy będziemy mieć poważny problem. Ja na wszelki wypadek na razie odpuszczałem jej we wszystkim i zobaczymy, czy będzie tak hojna, by odpuścić mi w tej jednej sprawie [śmiech]. Nie jestem jednak tego taki pewny [śmiech].

– Przy tym mam historię [śmiech]. Idę ostatnio ulicą i zaczepia mnie pani: panie alkadzie, ostatnie, czego mogłabym się spodziewać w sprawie Bernabéu, to tego, że będzie pan pracownikiem Florentino Péreza. Odpowiedziałem: proszę pani, bez takich, kibic Atlético taki jak ja?

José Luis Martínez-Almeida, alkad Madrytu i prywatnie kibic Rojiblancos, poprosił już w poprzednim tygodniu, by kibice Atleti świętowali mistrzostwo z rozsądkiem. Na Twitterze odpisała mu grupa ultrasów Frente Atlético, która zamieściła zdjęcie z imprezy wyborczej partii polityka, jaka odbyła się w Madrycie 4 maja.

@Piotr777 Ale jak VAR, jak po 3 czy 4 latach od jego wejścia czyli 2 lata temu, Real miał tyle samo zdobytych pucharów co przed nim, a Barcelona ponad połowę mniej niż w analogicznym okresie przed varem? Kto ucierpiał bardziej przez var w zdobywaniu trofeów? Dopiero w zeszłym sezonie, po 6 latach podgonili statystykę.

Statystyka przed sezonem 2023/2024 czyli bez dwóch ostatnich sezonów:

Odkąd wprowadzili VAR minęło równo 5 sezonów. Ostatnie 5 sezonów bez VAR: Real i Barcelona po 13 trofeów. Pięć sezonów z VAR: Real - 9, Barcelona - 5. Kto ma dwa razy więcej pucharów w erze VAR i to nie same superpuchary, tylko chociażby Liga Mistrzów i 2 mistrzostwa? Komu drastycznie zmalała ilość pucharów? Patrząc na to widać komu prawie bez różnicy czy on jest czy nie ma, a kto zdobył blisko 3 razy mniej pucharów jak go wprowadzili. A wiadomo, że Real w kolejnym sezonie wygrał kolejne mistrzostwo i ligę mistrzów plus jakieś superpuchary, a Barcelona w zeszłym sezonie 3 puchary, a Real 2 (mniej ważne).
To sumując Real 14, Barcelona 8 (z tym że Realowi wpadły 2 LM i 3 ligi, a Barcelonie 0 LM i 3 ligi.

@ShawnC "- dostał karnego w lidze po tym jak jeden z ich zawodników popchnął drugiego z ich zawodników w polu karnym przeciwnika" nie pamiętam takiej sytuacji z ligi, ale podobną pamiętam z Pucharu Króla, z tym że na powtórkach w tej akcji również obrońca Mercado pcha tego zawodnika, a dwumecz i tak wygrany 6-3. A w lidze to o jakim meczu mówisz?
"- dostał karnego w LM za kopnięcie rywala piłką prosto w plecy w polu karnym ." co to za sytuacja?

@MOLESTA jak widzisz w jednej sytuacji czerwień, w drugiej nie ;p o saldach sędziowskich nie ma co bazgrać

Ciekawi brak czerwonej dla Christensena tutaj ;p druga sytuacja też bardzo ciekawa

@adamek20151 indywidualnie Ronaldo zmiażdżył wtedy konkurencję. Tak jak Messi w 2012 wygrywając tylko Puchar Króla, nie kojarzę wtedy Copa America. Tak jak indywidualnie Mbappe był lepszy od wielu głównych faworytów indywidualnie, a jak wiemy kryterium numer jeden to występy indywidualne, a numer dwa trofea.

@adamek20151 a dobrze, za sam puchar króla dajemy złote piłki

@adamek20151 otóż nie zawsze wygrał trofeum :')

@tomasthc Jeden z pierwszych newsów z rana wczoraj

@tomasthc Hmm? Jaka cisza?

@cracker Kim jest i dlaczego? Lokusekpl wszystko ładnie wyżej wyjaśnił :-)

@Kengo Nie miał okazji karnych strzelać :/