Materiał footrolla na temat siły lig niejako oswoił mnie z myślą, że La Ligi nie da się aktualnie wymieniać jako najlepszej ligi. I to zaledwie 2 lata po jednej z największych dominacji jakiejkolwiek lig- w Europie w historii.

W latach 2009-2018 na 20 finalistów LM, aż 9 pochodziło z Hiszpanii, czyli wynik ponad 2 razy lepszy od PL i 3 razy od Bundesligi oraz Serie A. Hiszpanie wygrali 7 razy LM w tym czasie. 7 na 10. Totalna dominacja w złotym okresie footballu, kiedy profesjonalizacja sięga granic a piłkarze nie mogą już nawet spać na prawym boku, wszystko dla piłki.

Tą dominację można niejako rozszerzyć do kwietnia 2019, do rewanżu Barcelony z Liverpoolem. Umówmy się. Tak naprawdę do początku drugiej połowy, Barcelona przechodziła do finału w większości scenariuszy, najprawdopodobniej zdobywała potrójną koronę i pokazywała miejsce w szeregu reszcie europejskiej czołówki. Hiszpański sen mógł trwać ten sezon dłużej, jednak nawet najlepszy sen kiedyś się kończy.

Postanowiłem zasięgnąć wiedzy z jedynego, prawilnego źródła- (transfermarkt, uwielbiam Cie) i zobaczyć jak kończyły się takie poprzednie dominacje na scenie europejskiej. Tekst będzie długi.

Pierwsza także była hiszpańska, choć tak naprawdę można by powiedzieć, że madrycka. W latach 1956-66, w 11 sezonów Real do finału dostał się 8 razy, wygrywając 6 z nich. Do tego w tym okresie 7 razy wygrał ligę. Abstrakcja. Patrząc na historię, chyba jedynym klubem, który mógł się zbliżyć do tych wyników była.. niedawna Barcelona. Mieliśmy awans do europejskiego finału na wyciągnięcie nogi w 2010, 2012 oraz 2019. Samej Barcelonie udała się ta sztuka w roku 1961, czym dopełniła wynik 9 hiszpańskich finalistów na 22 możliwych w wymienionym okresie.

To co nas aktualnie interesuje, następuje później a nie daje to zbyt kolorowych perspektyw w najbliższych latach naszej, ulubionej lidze. La Liga na swojego przedstawiciela w finale musi czekać aż 8 lat, do roku 1974 i nie jest nim ani Blaugrana ani Biali- Atletico dostaje -0-4 od Bayernu. Kolejni finaliści to Real- 1981 (porażka), Barcelona 1986 (przegrywy) i dopiero Johan Cryuff w 1991 za sprawą wolnego niejakiego Ronalda ,,Rudiego" Koemana przerywa passę 26 lat bez wygranej dla Hiszpanii.

Kolejna spora supremacja jednej ligi to lata 1969-73. Holendrzy w 5 lat, 5 razy dotarli do finału, wygrywając 4 z nich. Co było później? 15 lat bez finału i zwycięstwo PSV nad Benfiką w 1988.

Kolejny okres w których bezsprzecznie panowała jedna liga to lata 1977-85. 9 sezonów, 8 finalistów, 7 zwycięzców. Tak proszę państwa, angielska Premier League posiada rekord 6 wygranych z rzędu w Europie. Aż ziewać się chce. Ile angielscy kibice musieli czekać na swojego reprezentanta w finale? 14 lat, do legendarnej drużyny sir Alexa Fergusona.

Dlaczego tak długo? Ponieważ lata 90 to włoskie catenaccio w pełnej krasie. W okresie 1989-98, włoskie drużyny dochodziły do finału Pucharu Europy aż 9 razy (w 10 sezonów), wygrywając 4 razy a więc nie byłą do dominacja w pełni tego słowa znaczenia. Ale i kryzys po tym okresie, nie dopadł włoskich klubów w takim stopniu jak angielskich czy hiszpańskich. Włoska drużyna regularnie co jakiś czas dochodzi do finału. I dość regularnie tam przegrywa :-)

Jeśli ktoś dotarł do tego momentu to musi przyznać jedno a w zasadzie dwa. 1 musiałem mieć spore chęci, żeby go napisać. 2 w footballu istnieje jakaś niesamowita równowaga. Zobaczcie na aktualną sytuację w Hiszpanii. 2 największe kluby są spłukane finansowo a ich główni piłkarze są starzy i wypaleni. Masa złych decyzji transferowych, pieniądze wyrzucane w błoto. Na boisku są zabiegani przez inne kluby z topu. Same mecze w lidze się ciągną i dają często przyjemności z oglądania. Hiszpańskich klubów nie stać na wielkie transfery i najlepszych szkoleniowców. I to wszystko po złotym okresie tej ligi. Dlaczego to piszę? Bo w Anglii jest dokładnie na odwrót, pomimo iż PL była ośmieszana przez resztę Europy przed Liverpoolem.

Nie mam pojęcia co się wydarzy w najbliższych latach, ale mam wrażenie, że aktualna Barcelona jest na sinusoidzie swojej, sportowej historii zmierzającej w dól.