@Crack18 Brzmi jak depresja, udałbym się po poradę do specjalisty, zasięgnąć pomocy to nie wstydz, od tego są.

@Crack18 Aż się zalogowałem.
Grasz w jakieś gry komputerowe ? Możemy sobie pograć w coś na discordzie posiedzieć i pogadać

@Mihcim Nie gram, nawet nie mam ochoty na nic ale dzięki

@Crack18 Panie, z takimi rzeczami to się idzie do psychologa jak najszybciej bo prawdopodobnie będzie tylko gorzej

@Crack18 trzymaj sie chlopie ! Najlepiej poszukac dobrego psychologa ktory z pewnoscia da ci wiele wskazowek

Pół roku temu przeżywałem chyba swój najszczęśliwszy okres w życiu, teraz jest najgorszy

@Crack18 wyjdź do ludzi, spotkaj się ze znajomymi, odezwij się do kogoś, z kim długo nie miałeś kontaktu, zrób dla kogoś dobry uczynek. Z własnego doświadczenia wiem, że przebywanie z ludźmi jest najlepszą metodą wyjścia z depresji. Nie łam się, będzie dobrze.
PS. z jakiego miasta jesteś?

@Crack18 Koniecznie skontaktuj się z psychologiem, nie bój się porozmawiać czy zgłosić problem bliskim. To brzmi, jak typowe objawy depresji, a to choroba do wyleczenia i Ty nie jesteś w żadnym sposób jej problemem, to świństwo dopada wielu ludzi.

@Gappeq Kraków/ Tarnów

@Gappeq To nie są dobre rady, to tak jakbyś powiedział komuś choremu na anoreksje, jedz! Potrzebne wsparcie rodziny i psychologa

@Gappeq To chyba nigdy depresji nie miałeś, tylko jakieś załamanie chwilowe. Ludzie z depresją potrzebują najczęściej pomocy psychologa lub psychoterapeuty (w najcięższych przypadkach nawet psychiatry).

@Crack18 Do psychologa możesz iść jak już ci się poprawi i będziesz chciał trochę nad sobą popracować. Teraz jak najszybciej do psychiatry. Lekarz jak lekarz i choroba jak choroba. Nie wstydź się i nie bój szukać pomocy. Leki na depresję są skuteczne i bezpieczne. Nie odwlekaj wizyty, nie zastanawiaj się czy warto itd. Umawiaj się, znajdź czas i zacznij się leczyć.
Gdy masz biegunkę nie leżysz w łóżku robiąc pod siebie i czekając, aż sytuacja się uspokoi. Bierzesz lek i idziesz do toalety. Z depresją zrób to samo (metafora - wysranie się nie pomaga na depresję).

Powodzenia.

@Rothan1 skoro mnie tak dobrze znasz i wiesz co miałem, to ja nie mam pytań...

@Gappeq To warto byś gdzieś opisał swój przypadek, bo skoro wyszedłeś z depresji wychodząc do ludzi to jesteś ewenementem ;)) Nie pisz bzdur, bo znam wiele osób z depresją i zazwyczaj ich leczenia kończyły się na wieloletnich psychoterapiach albo nawet braniu leków psychotropowych.

@Rothan1 a mi się wydaje, że to jest kwestia psychiki. Mnie trzymał przy życiu tylko wysiłek fizyczny, skupiłem całą swoją uwagę na siłowni. Po wszystkim wracałem do domu i chciałem się wieszać. Zerwałem wszystkie znajomości, zmieniłem numer i się odizolowałem. Po ponad półtora roku "odosobnienia" zgodziłem się pójść na urodziny kolegi, gdzie poznałem nowych ludzi i z czasem zawarłem nowe znajomości, z którymi przyjaźnię się do teraz. Najbardziej pomogła mi rozmowa, wygadanie się komuś. Podobnie to działa u psychologa. Na szczęście są ludzie, którzy są w stanie przejąć tę rolę i wywiązać się z niej bardzo dobrze.
Może i jest to ewenement. Nigdy nie byłem wylewnym człowiekiem i nie zwierzałem się obcym ludziom, dlatego nie poszedłem do psychologa. Ten jeden raz komuś zaufałem i tej osobie jestem wdzięczny do dziś. Nie wiem jakie to było stadium depresji/załamania psychicznego, ale jeżeli próbujesz odebrać sobie życie to chyba nie było najlepiej.
Ten mały szczegół jakim był wysiłek fizyczny, a potem rozmowa, pomogły mi wyjść z tego gówna. Nie można tylko zakrzątać sobie cały czas tym głowy, bo to się kończy u psychologa, jeśli ktoś się na to zdecyduje sam, lub w kostnicy.
Każdy przypadek jest inny, każdy człowiek ma inną psychikę. Jeden musi brać leki, innym pomaga skupienie się na jakimś zajęciu. Ja zawsze byłem sportowcem, zawsze podchodziłem do każdej dyscypliny profesjonalnie i z dużą koncentracją i może to sprawiło, że się nie załamałem - skupiłem swoją uwagę na kolejnej w moim życiu dyscyplinie.
Jedno jest pewne, nie można lekceważyć takich rzeczy.

@Gappeq No to podziwiam w takim wypadku za tak silną psychikę i konsekwencje w dążeniu do wyjścia z problemów psychicznych. I przepraszam, że z góry stwierdziłem, że nie miałeś problemów ;) Po prostu no znam parę osób z takimi problemami i no ciężko mi ich wyobrazić sobie właśnie w taki sposób działania jaki ty miałeś. Też możliwe, że trafiałem na osoby niby twarde z zewnątrz (lecz słabe w środku) i moje postrzeganie jest jakie jest tej choroby. Ale nic pozostaje mi życzyć zdrówka dla twórcy posta jak i Tobie ;)

@Crack18 żałuję, że nie jestem z Krakowa, bo chętnie bym się złapał z Tobą na piwko i obejrzeć meczyk. Chłopaku trzymaj się i nie daj się temu. Skup uwagę na czymś innym, byle nie zakrzątać sobie głowy negatywnymi myślami. Napisz tu nawet na forum, może ktoś będzie chciał obejrzeć z Tobą mecz.
Będzie dobrze i pamiętaj, że po burzy zawsze wychodzi słońce ;)

@Rothan1 Dzięki byku. Tobie też życzę wszystkiego dobrego i niech Cię omijają wszelkie problemy.
Znam osoby, o których w życiu bym nie powiedział, że mają depresję.
Koleżanka z młodych lat, wychowywaliśmy się w jednej piaskownicy. Fajna, uśmiechnięta, otwarta dziewczyna. W życiu bym nie powiedział, że może mieć depresję. Niedawno mi się zwierzyła, że się leczy. Ludzie tak umiejętnie potrafią ukrywać problemy psychiczne, że nawet nie wiesz, kto z Twojego otoczenia cierpi na depresję. Jeśli ktoś Ci nie powie, to możesz się nigdy o tym nie dowiedzieć. Niektórzy sami nie wiedzą, że na nią cierpią.
Tak jak pisałem, można sobie z tym radzić na różny sposób. Nie wszyscy decydują się na psychologa bo boją się być uznanym za wariata. Najgorsze w takich przypadkach jest przebywanie w samotności i brak celów do zrealizowania, na których możesz skupić swoją uwagę.