@Kapitan_SW Czytałem Achaie i pomnik. Chcesz poznać genezę "Małego Jasia" ? :)

@Kapitan_SW Tylko jeden i jeżeli wszystkie tak wyglądają to nie polecam. Chyba, że ma się fetysz BDSM i na sikanie xD

@T^L Jestem ciekaw opinii. Nie wiem jakim cudem, ale kilka lat temu przebrnąłem przez 4 tomy. Utknąłem na ostatnim. Robię nowe podejście co kilka miesięcy, ale zawsze wysiadam. Ziemiański dowala tych wątków z każdym tomem, zamiast je rozwiązywać, do tego mam wrażenie jakby stworzył jedną bohaterkę i nadał jej kilkanaście imion. Te postaci są tak płaskie, że prawie niczym się od siebie nie różnią.
Warto się przemęczyć do finału? Koniec jest satysfakcjonujący?

@Kapitan_SW Ja już czytając cesarzową miałem problemy. Później czytałem jego wypowiedź, że zaczynał książkę, zostawiał na miesiące w szufladzie i potem do niej wracał. Wtedy wszystko nabrało sensu. Po prostu nie da się zrobić czegoś spójnie, kiedy robi się to na raty w długim interwale czasowym. Pomnik to już w ogóle jazda bez trzymanki. Polacy jako "elyta", nazewnictwo i megalomania. Natomiast dla mnie akurat ta mistyczna, lekko wpadająca na koniec w stylistykę sci-fi Ahaia się podobała. to jest taki troszkę rollercoaster, ale z happy endem. Ogólnie to dopasowanie swego rodzaju mistycznego wizerunku do wcześniej ukazanej kobiety.
Teraz męczę Viriona i szczerze tutaj tez jest różnie. Są fragmenty, nawet długie, gdzie zasysa mnie niesamowicie, ale później jest nuda. Co więcej widać, że zrobienie drugiej serii Viriona to taka kalka Ahai i chyba taki styl. Umówmy się, nie ma za wielu dobrych polskich pisarzy fantasy. Nie trafia do mnie Philipiuk, Sapka to zamknięty rozdział i później już nic nowego. Skompletowałem całą serie polskiej fantastyki i szczerze nikt na dłuższą metę nie trzyma poziomu. Mimo to czytam bo lubię i nadal szukam rodzimego pisarza.

@Kapitan_SW Ah może jednak coś polecę. Grzędowicza " Pan lodowego ogrodu". Może nie jest to Tolkien czy Turtledove, ale seria jest dynamiczna i ciekawa.

@T^L Dzięki za odpowiedź ;D
Samą Achają Ziemiański u mnie mocno zapropsował, bo każdy z prowadzonych wątków potrafił wciągnąć, kreacja świata wychodziła mu naprawdę nieźle i przede wszystkim trzymało się to wszystko kupy. W Pomniku z kolei to jest jeden wielki rozpierdziel. Nie wiem szczerze mówiąc czy dam radę skończyć. Byłoby łatwiej gdyby to nie miało ponad 800 stron, z których połowę można wywalić bez uszczerbku dla treści :D

A co do polskiej fantastyki... jeszcze zanim przeczytałem drugą wiadomość pomyślałem, że polecę Ci Grzędowicza właśnie xD Ale skoro to już oczytałeś, to możesz spróbować z Robertem Wegnerem i jego serią z Meekhanu. Nie czytałem wszystkiego, bo obecnie rzadko znajduję na to czas oraz chęci, dlatego za serie się już nie łapię. Sprawdziłem w każdym razie dwa tomy opowiadań oraz pierwszą powieść, na bieżąco kiedy je wypuszczał i śmiało mogę powiedzieć, że seria zapowiadała się bardzo obiecująco. Z tego co wiem to nadal zbiera bardzo dobre opinie, więc jeśli jeszcze nie miałeś styczności to czas najwyższy ;D