Może i Argentyna nie powala swoim składem, ale widać po trenerze Scalonim, że ustabilizował skład i nadał kierunek zespołowi. Nie ma już trenerskich wynalazków, które dokonują szalonych ruchów i miotają się bezrozumnie oraz bez koncepcji.

Obecnie w kwalifikacjach do MŚ po 4 meczach Argentyna legitymuje się bilansem bramkowym 6:2 i rzeczywiście w ich meczach widać pewną solidność i powtarzalność, z dbałością o zabezpieczenie tyłów.
Oczywiście wiadomo, że ofensywnie nie wygląda to najlepiej, bo i materiał ludzki jest stosunkowo ubogi, ale ewidentnie dostrzeżemy, że dla Scaloniego ważna jest etyka pracy zespołowej i ewentualne sukcesy mają wynikać przede wszystkim z bezpiecznej gry z tyłu.
Najbardziej obiecujący był dla mnie półfinał z Brazylią w Copa przegrany 0:2, ponieważ z gry Argentyna była nieco lepsza, a i nie obyło się bez kontrowersji sędziowskich. Jednak było widać wtedy, że Scaloni chce by chłopacy zagrali z zębem i stworzyli zwartą grupę, której piłkarze nie odstawiają nogi.

Mnie cieszy ta sytuacja, bo po dekadzie marnowania potencjału Argentyny, czy to przez trenerów, czy federację, można stwierdzić, że mamy stabilizację i można skupić się na futbolu i rozwoju drużyny zamiast wylewania frustracji na około reprezentacyjną otoczkę.