Obrzydliwe jest posługiwanie się dziećmi z Zespołem Downa jako przykładem, że niepełnosprawne dziecko też może być super! Obrzydliwe, bo jako argument używają tego ludzie, którzy kompletnie nie mają pojęcia jaka jest prawda - a prawda nie wygląda tak, że są to uśmiechnięte dzieci w kwiatach - jak podczas sesji zdjęciowej.
Osoby z Zespołem Downa mają zaburzenia w przewodnictwie dopaminy - coś podobnego do głębokiej depresji - co często prowadzi do prób samobójczych, szczególnie w obliczu świadomości swojej odmienności.
Od wieku nastoletniego rozwija się u większości osób dotkniętych ZD - zespół objawów choroby Alzheimera - z wiekiem pogłębiające się.
Ze strony osób z ZD występuą bezintencjonalne (co należy podkreślić!!) pobicia osób bliskich z otoczenia, często gwałty na rodzeństwie, matkach...
Nieumyślne, ale "na przekór" załatwianie swoich potrzeb fizjologicznych na środku pokoju, w towarzystwie
Ciężkie wady serca, brak samodzielności, brak możliwości przeżycia bez ciągłej opieki - a po śmierci rodziców czekanie na własną śmierć w domach opieki.
...a nawet brak możliwości osiągnięcia takiego średniego, społecznego szczęścia i zadowolenia, co dla nas wszystkich jest normalne.
Do tego często dochodzi do sytuacji, w której pozostałe rodzeństwo jest wręcz wychowywane na przyszłe opiekunki - co prowadzi do rozpadu rodzin.

Do tej pory kobiety i rodziny miały wybór - mogli wspólnie ocenić swoje siły, czy są w stanie poświęcić swoje życie na opiekę nad osobą niepełnosprawną. Aktualnie zmusza się rodziny do heroizmu, niepotrzebnego. Bo urodzone dzieci z ZD, będą - bardzo brzydkie stwierdzenie - omijane w procesach adopcyjnych i w większości nie znajdą nawet ciepła rodzinnego. Zmuszamy kobiety do wydania na świat ludzi, których życie przepełni tylko samotność, cierpienie i czekanie na własną śmierć.