Im bliżej końca kariery Cristiano, tym większy mam do niego szacunek i do rywalizacji wszech czasów z Leo. Wiadomo, że kiedy grał w Realu to irytował tymi cieszynkami po strzelonych golach, swoim zachowaniem, machaniem łapami, jednak od czasu jego odejścia El Clasico straciło trochę swojego uroku. Wtedy czekało się już tydzień wcześniej na te starcia Messi vs CR. Zwycięstwa to była niesamowita radość a porażki bolały okropnie. W porównaniu do ostatniego 0:2 które po mnie spłynęło to inny świat. Wtedy cały świat wstrzymywał oddech i światła były skierowane tylko na Barcelonę albo Madryt. Niesamowicie się cieszę, że było mi dane tego doświadczyć bo z każdym kolejnym rokiem sentyment do tych czasów będzie rósł i rósł. Cudownym uczuciem było oglądać kolejne starcia dwóch najwybitniejszych sportowców tej dyscypliny. Teraz gdy grają w innych ligach już na spokojnie patrzę na mecze obu panów podziwiając ich ostatnie etapy w swoich kosmicznych karierach. Niezależnie od sympatii należy oddać hołd im obu, bo stworzyli rywalizację o której będzie się mówić w następnych dekadach. Dziękuję obu za te emocje i powodzenia, bez patrzenia na barwy. Chapeau bas!