Wygląda, że przygoda Arthura z Barceloną dobiega końca...Nie tak ona miała wyglądać...Szkoda, że tak to się potoczyło, jednak nie dziwię się, że jednak zdecydował się odejść. Klub jego marzeń wypycha go za drzwi jak zużytą szmatę, mówiąc mu, że nie jest tu już mile widziany i lepiej, żeby zabierał swe zabawki. Jak w takiej sytuacji, można dobrze grać? Poza tym, Juve zaoferowało mu chyba 3-4 razy większe zarobki, więc pomyślał pewnie, że w takim razie czas zostawić marzenia i po prostu skasować czek. Pewnie, że można zarzucić Arthurowi pare rzeczy parę głupich rzeczy, które zrobił, nie najlepszej formy na boisku, ale ta cała operacja z Pjaniciem i balansowaniem ksiąg, w którą został wepchany jest żałosna, choć nie pierwsza pod rządami Bartomeu, który spycha ten klub w przepaść. Oby w Juventusie grał jak złoto, bo talent chłopak ma. Powodzenia Arthur.