Trochę spóźnione bo mam Explorera.


Już nie będzie Andre Gomesa w następnej La lidze. Pożegnanie Andre Gomesa z Barceloną… 1 LaLiga, 2 Puchary Króla. Dwa lata gry. Fenomen sportowy. Powtarzalność sukcesów przez lata, przez dekadę, a przecież pierwsze zwycięstwo odniósł tu, na tym boisku na Camp Nou w debiucie i było to przecież trzy lata temu. Coś niewiarygodnego! Co tydzień siadaliśmy, jak do telenoweli, żeby właśnie oglądać tę rywalizację. Fenomen socjologiczny! Ileż rzeczy można było mu przypisać podczas tej gry ? Że można w życiu wygrać ewidentnie bez układów. Że jest człowiekiem rzetelnym, solidnym, posłańcem wielkich wiadomości, wielkiej nadziei. Zaczynał jako idol kryzysowy, który miał nas prowadzić jako ambasador wspaniałego skoku cywilizacyjnego do Europy. Fenomen społeczny. Przecież my, dzięki tym transmisjom, żyliśmy życiem zastępczym. Był powodem ogromnej zbiorowej radości. Dał nam wiele. Bardzo wiele... Mam nadzieję, że z tych młodych chłopaków, którzy dzisiaj mają aspiracje, którzy oglądali Andre Gomesa na całym świecie, jak Riqui Puiq, który powiedział, że Gomes go natchnął. Że uwierzą, że nie zmarnujemy tego fenomenu, jaki się stworzył przy oglądaniu meczów z nim. Tego fenomenu popularności - 14,5 miliona, rekordowa telewizyjna widownia, kiedy zdobywał puchar Króla. Trzynaście przeszło milionów - mecz decydujący o Mistrzostwie LL . To Jego ostatnie zwycięstwo i ta wielka radość nas, ludzi, którzy go oglądaliśmy. Państwo przed ekranami krzycząc, skacząc... Ja także krzycząc, skacząc... Po prostu... Było pięknie i coś się niewątpliwie zamknęło, ale miejmy nadzieję, że w sporcie będzie jakaś próba kontynuacji. Gomesomanii już nie będzie nigdy. Natomiast ważne, żeby były sukcesy sportowe i żeby coś po Andre trwałego, bardzo trwałego, zostało. Dziękujemy Ci bardzo, Andre!
:(((