Abstrahując od tego, czy plotka transferowa dotycząca Alvesa ma w sobie ziarno prawdy, czy też nie, chciałbym się podzielić swoimi przemyśleniami.
Moim zdaniem ewentualny transfer Alvesa mógłby być bardzo odważną decyzją dyrekcji sportowej, niekoniecznie głupią, o ile zostaną spełnione takie warunki jak: odejście Semedo i Rakitica, powrót Roberto do pomocy i zrobienie z Wague podstawowego prawego obrońcy.
Dlaczego bardzo odważną? Dlaczego również odejście Rakitica uważam tu za kluczowe?
Pomimo dwóch ostatnich edycji LM Barca pozostaje absolutnie ścisłą, europejską czołówką w piłce klubowej. Taka pozycja wymaga posiadania piłkarzy o odpowiedniej jakości, którzy pozwolą zachować Barcelonę w elicie. Stawianie na jeszcze 20-letniego Wague i dawanie mu roli gracza podstawowej 11, to poniekąd mały powrót do przeszłości, kiedy szanse młodym piłkarzom Barca dawała na potęgę. Taka odważna polityka odpłaciła się prawdopodobnie najlepszym w historii tego klubu okresem, tyle że trzeba pamiętać, że nie każdy z tych chłopaków na stałe zadomowił się w pierwszej drużynie. Z takim ryzykiem trzeba by się liczyć przy wprowadzaniu do pierwszej drużyny Wague. Pomimo tego poparłbym taki ruch, ponieważ uważam Senegalczyka za duży talent i myślę, że może dać tej drużynie dużo więcej niż Semedo, a poza tym bardzo, ale to bardzo trudno o prawego obrońcę, który spełniłby oczekiwania Barcelony wobec tej pozycji. Roberto nie daje do końca rady, Semedo nie potrafi się odnaleźć w systemie Barcelony i dlatego trzeba ryzykować i próbować w końcu jakoś uruchomić tę prawą flankę, a nie liczyć, że następny sezon to będzie w końcu "ten sezon Semedo", czy "ten sezon Roberto". Postawienie na Wague i sprowadzenie Alvesa w roli mentora dla Senegalczyka to ryzyko, nawet duże, ale uważam, że to lepsze niż bezczynność i liczenie na tych, którzy nie dają rady albo nie do końca przekonują już kolejny sezon. Barca musi odzyskać prawe skrzydło i jeśli Messi dalej ma robić tam dziurę schodząc do środka, to po prostu potrzebny jest boczny obrońca, który tę dziurę załata.
Tylko co wtedy z Roberto? Pomoc i tak już zapchana, do drzwi pierwszej drużyny dobija się Puig, a Rakitic ani myśli o odejściu. Obawiam się, że przy transferze Alvesa, odejściu Semedo i wprowadzeniu do pierwszej drużyny Wague najbardziej oberwałoby się właśnie Puigowi. Nawet przy sprzedaży Coutinho, nawet przy ustawieniu 4-4-2, druga linia jest zapełniona, a szkoda tracić taki talent jaki został wypromowany przez La Masie. Wiem, że odejście odejście Ivana i wskoczenie w jego miejsce Roberto nie zrobiłoby miejsca Puigowi, ale uważam, że miałby on wtedy trochę większe szanse. Moim zdaniem znacznie przewyższa potencjałem Alene, a przy braku ulubieńca Valverde mógłbym po cichu liczyć, a przynajmniej łudzić się, na trochę większą rotację w drugiej linii. Poza tym sam Valverde uparł się, żeby nie pozbywać się Puiga. Nadzieja matką głupich, ale kto wie jakby to się mogło potoczyć?
No i jest jeszcze kwestia wspomnianego Valverde. Obawiam się, że gdyby to wszystko doszło do skutku, to i tak wszystkie moje przemyślenia spalą na panewce z jego powodu. Mam takie przeczucie, że jeśli będzie miał do dyspozycji Wague i Alvesa, to będzie w pierwszej kolejności stawiał na Alvesa, no chyba że Wague olśniłby wszystkich na treningach, a Valverde odnalazłby odwagę na postawienie na młodego i potrafił wkalkulować możliwość popełniania przez niego błędów, kosztujących nawet utratę zwycięstwa.
Podsumowując - transfer Alvesa będzie, wg mnie, uzasadniony tylko i wyłącznie przy odejściu Semedo i Rakitica. W innym przypadku nie widzę po prostu sensu powrotu Diabła Tasmańskiego na Camp Nou. Straci wtedy przede wszystkim perła La Masii - Puig, na którego (nie ukrywam) bardzo mocno liczę. Poza tym problem z prawą flanką nie będzie rozwiązany. Na pewno nikt nie myśli, że 36-letni Alves przeżyje trzecią młodość i będzie hasał w tę i nazad, jak gdyby nigdy nic, a sam nie uważam, żeby Roberto wskoczył na wyższy poziom jako prawy obrońca.