Pozwólcie Panie i Panowie, że o Neymarze i ja wyrażę swoje zdanie.

Zawodnik to absolutnie fantastyczny- niesamowicie wyszkolony technicznie, genialnie panujący nad piłką z bajeczną wręcz finezją poruszania się po boisku- człowiek stworzony do gry tylko w jednym klubie na świecie, w FC Barcelonie. To tutaj miał być jego dom, to tutaj miał szlifować swój piłkarski geniusz pod okiem Messiego- najlepszego piłkarza wszechczasów. To również tutaj miał zostać jego naturalnym następcą- piłkarz, który po odejściu Leo zagwarantuje pozostanie magii w szeregach Blaugrany.

Miał ku temu absolutnie wszystko po swojej stronie- niebywałe umiejętności, przyjaźń Leo Messiego (również poza boiskową), był częścią najlepszego futbolowego trio na świecie. Kochali go kibice na całym świecie, żył w bajecznym miejscu zarabiając bajeczne pieniądze. Piłkarski książę miał wszystko by z biegiem lat stać się absolutnym i niekwestionowanym królem, którego imię żyło by wiecznie w sercach kibiców Barcelony. Brzmi niczym bajka, prawda? Tylko, że… „bajki są tylko w bajkach”…
Neymar nie wykazał się pokorą- nie potrafił zrozumieć, że przy Messim jest „dopiero i aż” numerem 2 na świecie, to było dla niego za mało. Zabrakło mu cierpliwości- nie umiał czekać na naturalne przejęcie tronu, mając świadomość (bo przecież niemal wszyscy obserwatorzy na świecie ją mieli), że na nim zasiądzie tuż po tym jak D10S zawiesi buty na kołku, odchodząc na piłkarską emeryturę. Ponadto okazał się człowiekiem zbyt chciwym o mentalności rozpieszczonego dziecka, który musi mieć wszystko, o czym tylko zamarzy na już, natychmiast. Miał tak wiele, a zażyczył sobie jeszcze więcej, odstawiając całkowicie na bok wszystko na rzecz góry pieniędzy, które zaoferowali mu działacze PSG: zadrwił z nas- kibiców, z nadzieją wyczekujących jego pozostania w klubie. „Napluł w twarz” FC Barcelonie, czekając na premię za przedłużenie kontraktu. Nie docenił absolutnie niczego, co oferował mu nasz klub. Odrzucił pomocną dłoń Leo Messiego i każdego kolegi z klubu, który w niego wierzył. A Leo wierzył, wierzył i wiedział że Neymar jest właśnie tym, który kiedyś będzie „dzielił i rządził” po jego odejściu.

Dlatego też w mojej opinii FC Barcelona powinna zachować się teraz z godnością i już nigdy nie sprowadzać Brazylijczyka na Camp Nou. Klub powinien pokazać, że prezentuje wartości znacznie wyższe niż kontraktowanie najemników za wszelkie pieniądze tylko i wyłącznie dla kolejnych pucharów. Bez miłości do klubu, bez jakiegokolwiek przywiązania do bordowo-granatowych barw. Mam nadzieję, że zarząd klubu będzie miał do samych siebie i do nas więcej szacunku niż Neymar i stanowczo odmówi powrotu Brazylijczykowi na Camp Nou. Ale to tylko moje zdanie.

Tęsknię za czasami, kiedy to piłkarze marzyli, ale tak naprawdę marzyli o grze na Camp Nou. Chciałbym znowu dożyć czasów, gdy zawodnicy swoje upodobania czy też „miłość” do klubu będą przekładać nad i tak już bajeczne zarobki. Mam nadzieję, że takich czasów dożyję, że znowu będzie mi dane oglądać piłkarzy, których krew jest jak moja- w barwach Blaugrany…