Problemu ze strajkiem nauczycieli moim zdaniem nie da się skategoryzować zerojedynkowo na zasadzie "dobrze że protestują, dać im podwyżkę" albo "nic nie dawać nierobom". Oczywiście - jak to w naszej kochanej ojczyźnie ostatnimi czasy - zamiast rzeczowo dyskutować o problemie, to dosłownie wszystko podciąga się pod hucpę polityczną, więc i tutaj nie mogło być wyjątku. Z jednej strony środowiska PO/KO/KOD gardłują za podwyżkami, mimo że przez 8 lat swoich rządów mieli nauczycieli tam gdzie światło nie dociera, z drugiej pisowscy socjaliści, którzy rozdają pieniądze wszędzie jak leci i chyba zaczynają powoli dostrzegać, że to się dobrze nie skończy. Ale ja nie o tym.

Mogę z ręką na sercu powiedzieć, że znam realia nauczycielskiej pracy. Co prawda nigdy nie pracowałem w szkole, ale jestem prywatnym nauczycielem, do tego biorę czynny udział w szkoleniach i długich dyskusjach z ludźmi z tej branży. Ponadto moja partnerka i kilku bliskich znajomych uczą w szkołach (różnych), więc codziennie mam styczność z tematem publicznej edukacji. Do tych z Was którzy uważają, że praca nauczyciela to rzeczywiście te 20-30 godzin w tygodniu, picie kawki i łącznie 2-3 miesiące wolnego w roku - nie mam tutaj tyle miejsca żeby pisać o przygotowywaniu lekcji, sprawdzaniu mnóstwa prac uczniów, krzywych spojrzeniach kolegów z pracy gdy wychodzi się za wcześnie do domu, realizowaniu idiotycznych pomysłów kolejnych ministrów edukacji wiedząc że zaraz przyjdzie następny minister i zrobi wszystko w drugą stronę, rosnącym braku szacunku uczniów i przede wszystkim rodziców do pracy nauczyciela (tu można by napisać grubą księgę) i wielu innych rzeczach związanych z wykonywaniem tego zawodu. Mówiąc, że praca nauczyciela jest lekka i przyjemna, nie macie zielonego pojęcia, o czym mówicie.

Z drugiej natomiast strony do szkół trafiają nauczyciele niedouczeni, bez powołania, niepotrafiący przekazywać wiedzy, wyładowujący swoje życiowe frustracje na uczniach itd. - każdy, kto chodził do szkoły, wie o czym mówię. Tu też mógłbym napisać drugą księgę, opisując w niej tylko historie zasłyszane od moich własnych uczniów. Patrząc pod tym względem, podwyżka pensji o 1000zł to jest totalny absurd. Już nie wspominam o tym jak budżet to uciągnie, bo przyzwyczaiłem się do radosnego rozdawnictwa ze strony rządzących, ale - po pierwsze - to wywołałoby ogromne oburzenie społeczne (pt. "oni dostali? To my też chcemy!) i zaraz w kolejce ustawiliby się lekarze, górnicy, pielęgniarki, policjanci, urzędnicy i nie wiadomo kto jeszcze, a - po drugie - tacy nauczyciele jakich opisałem powyżej, zwyczajnie na to nie zasługują. I tutaj docieramy do sedna problemu : pensja w zawodzie nauczyciela publicznego NIE ZALEŻY OD JEGO UMIEJĘTNOŚCI. Ktoś, kto ma zapał do przekazywania wiedzy i potrafi pracować z młodymi ludźmi, będzie zarabiał tyle samo co nauczyciele beznadziejni, robiący to "z braku laku". To budzi poczucie niesprawiedliwości i frustracji, wiem o tym doskonale bo wielokrotnie rozmawiałem na ten temat z osobami, które przeszły do sektora prywatnego i nie żałowały tej decyzji ani jednego dnia (dziwnym trafem, nie znam nikogo kto z korepetytora stałby się nauczycielem w szkole). Dopóki nauczyciele nie będą rozliczani z efektów swojej pracy i sposobu prowadzenia lekcji, dopóty muszą być pogodzeni z tym, że będą traktowani jak jedna szara masa.

Kończąc już, uważam, że żadne podwyżki nie zmienią narastającej patologii w publicznej oświacie. Moim zdaniem trzeba zmienić system edukacji od fundamentów aż po dach, ale na to ani obecni rządzący, ani poprzedni zwyczajnie nie mają przysłowiowych cojones. Dlatego radziłbym przygotować się na dalsze pogłębianie problemu.