Skończyłem nie dalej niż dwa dni temu encyklopedie "Aniołowie o brudnych twarzach". Polecana w wielu miejscach przez wielu ekspertów piłkarskich. Dawno żadna książka nie wywarła na mnie takiego wrażenia. Już za nią tęsknię i szkoda, że ta przygoda się skończyła. Nie jest to dzieło wybitne, wszystko podane chronologicznie jest streszczeniem historii nie tylko piłki, ale całego kraju i narodu. Mimo ponad 600 stron i wielu opisów meczów, które dla fana europejskiego futbolu wydają się niezbyt znaczące (dla kibiców z Argentyny są jak religia) czyta się to bardzo przyjemnie. Pozwala ona spojrzeć szerzej na futbol argentyński, na jego grandes i drużyny spoza Buenos Aires, na ligę, na legendy piłkarskie i wybitne postacie, w końcu na dzieje polityki, wojskowych przewrotów, lat marazmu ekonomicznego i społeczności, która nigdy się nie poddaje. Pozwala też spojrzeć w zupełnie inny sposób na Lionela Messiego, tego najbliższego nam - kibicom Barcy - zawodnika z nad La Platy. Całość ma jednak smutne i gorzkie przesłanie, może nie dla nas, ale dla obywateli Argentyny. Kraju, którego marzenia nigdy się nie spełniają.