Za dużo medialnego szumu i pompowania balonika. Zaczęło się już w Arłamowie gdzie na reprezentantów czekał basen i pola golfowe, a część z nich dotarła tam helikopterami w błysku fleszy reporterów. Szczytowanie i ekscytacja wydarzeniem była niewyobrażalna. Mają rozmach sku*wysyny chciało się aż powiedzieć, a kumulacja przyszła spazmów przyszła gdy z aż 35 piłkarzy w szerokiej kadrze trener Natalka w sparingu wewnętrznym prowadzonym przez sędziego międzynarodowego Szymona Marciniaka wyłonił 23 orłów, w tym narodowego błazna Sławka Peszkę, który miał dbać o dobre samopoczucie największej gwiazdy reprezentacji. Po co było tyle powołań skoro wiadomo było kto i tak pojedzie, po co sparing jakiś i czy w ogóle nie lepiej było po prostu zabrać Annę Lewandowską zamiast gościa słynącego głównie z alkoholowych wybryków? Potem był ośrodek Sputnik w Soczi gdzie Polacy szlifowali taktykę mającą być zaskoczeniem dla rywali. Wszystko w zamkniętym ośrodku pod okiem ochroniarzy by przypadkiem senegalski murzaje czy ktoś tam nie podpatrzyli z drzew co takiego my tam trenujemy. Później mecz otwarcia gdzie trener zaskakuje wszystkich ofensywnym składem, który nie potrafi wykreować sytuacji w pierwszej połowie, a kruchy środek pola nastawiony na atak zostaje zmuszony do obrony i zdominowany przez silnych Senegalczyków w efekcie czego doznajemy pierwszej porażki i wszystko zaczyna pachnieć znanym scenariuszem, że mundial znów zamknie się dla nas w cyklu mecz otwarcia, mecz o wszystko, mecz o honor. Tego co się działo dziś nawet nie warto opisywać bo każdy widział.