Oglądałem dzisiaj "Panistę" po raz kolejny. Mimo, że sceny w filmie to fikcja to zawsze przypomina mi to ogrom zniszczeń ówczesnej Warszawy, cierpienie tego miasta, ludzie mordowani na ulicach, ten niewyobrażalny pokaz nienawiści i braku jakichkolwiek zahamowań, szacunku do drugiej istoty.Dlatego jak ktoś mi mówi, że trzeba zapomnieć, nie wyciągać jakiś reparacji na wierzch, że to było dawno i z sąsiadami należy żyć dobrze... Jak Paweł Zarzeczny w pamiętnym wywiadzie powiedział "są zbrodnie, których nie możemy wybaczyć". Bo wybaczenie może przyjść tylko wtedy, gdy ktoś wyraża szczerą skruchę...
Zawsze mnie te dzieło Polańskiego wzrusza, zmusza do refleksji podobnie jak słynna "Lista Schindlera" i wiele innych tego typu filmów.