Ach, czlowiek jest glupi. Kiedys, pare lat do tylu poklocilem sie z dziewczyna o byle co, zwykla roznica zdan. Po pewnym czasie zerwala katogerycznie kontakt ze mna, udawala ze mnie nie zna. Bez jakiego kolwiek wytlumaczenia. Tak wiec w szkole nie mowilismy sobie nawet "czesc", bylismy dla siebie tak jakby obcymi ludzmi. Czy probowalem rozmawiac? Pewnie, ona niestety zawsze odpowiadala niewiele albo nic. Uznalem, ze jesli tak robi, to ja bede robil tak samo. Mimo wszystko na poczatku brakowalo mi jej. Potem, mojat tesknota przerodzila siew gniew, znienawidzilem ja. Pare miesiecy pozniej, okazalo sie ze znalazla sobie nowego chlopaka. Ja rowniez poznalem dziewczyne. Niedlugo po tym zerwali ze soba. Pech chcial, ze mi tez sie nie udalo Na jednej z imprez moja byla podeszla do mnie i chciala ze mna porozmawiac. Przeprosila mnie za to wszystko, nie kryla swojej winy. Ja jednak nadal czulem do niej jakis uraz. Mialem na nia wy*ebane, nie mialem ochoty wnawiac z nia znajomosci. Mimo to w szkole czulem jej wzrok na sobie. Gdy tylko nasze oczy sie spotyky ona udawala ze patrzy gdzie indziej (tak samo ja). Co wiecej nasza wspolna kolezanka, powiedziala mi niedawno ze tamta dziewczyna od naprawde dawna naprawde zaluje tego wszystkiego i chciala by odnowic kontakt.
Niestety, i u mnie wspomnienia wrocily. Coraz czesciej brakuje mi jej i tesknie za nia. Nie spodziewalbym sie nigdy ze po takim czasie bede o niej myslal. Nie wiem co robic. Z jednej strony tesknie za nia, ale z drugiej strony mam jej za zle to ze zerwala ze mna kontakt bez zadnego wyjasnienia. Co robic?