Marc Bartra opowiada w El Mundo o zamachu na BVB:

''Takie sytuacje zupełnie zmieniają Ci spojrzenie na świat. Niedawno urodziło mi się dziecko i wydaje mi się,że Ci,którzy mają dzieci mocniej to wszystko odczuli. W pierwszych dniach po zamachu nie mogłem wziąć córki na ręce. Miałem rozwalony nadgarstek i nie dałem rady. Dziwnie na mnie patrzyła i mówiła ''papa''a ja.. cholera... Nie mogłem nawet jej wziąć i powiedzieć ''wszystko dobrze,jestem zdrowy.'' Wtedy pomyślałem ,że to wszystko już za mną i mam szczęście,że mogę o tym opowiadać. Gdyby ten kawałek śrutu trafił mnie wyżej niż w nadgarstek,dziś nie odpowiadałbym o niczym. Czułem taki ból,że chciałem zasnąć,ale nie byłem do końca świadomy,co to za ból. Bardzo dziwne uczucie. Miałem obsesje ,że coś jeszcze może się wydarzyć,kolejne eksplozje. To była panika,chaos. Potem zacząłem się bać,że zasnę,bo być może już nie zdołam się obudzić. Takie jest życie pif,paf i cię nie ma.'' [@cwiakala]