Przyznaję się bez bicia zbędnej piany, że moja znajomość futbolowej topografii ostatnimi czasy jest znikoma, mocno zapuściłem się w piłkarskim infoświecie, i poza największymi klubami, nie mam pojęcia kto jest kim. Jednym okiem otwartym obserwuję niektóre posunięcia na transferowej szachownicy, stąd czerpie być może dość wąskie wnioski, ale jednak, chyba w tych czasach da się zakontraktować głośne nazwiska. A na pewno niektórzy to potrafią. Bogu w niebiesiech dziękować, że to jeszcze nie koniec okienka, nawet nie połowa, aczkolwiek niezbyt smacznie prezentuje się nam jadłospis sporządzony przez chomiczkowatego Prezesa. Bardzo możliwe, że przełknę słodko-gorzką pigułkę, i będę zmuszony usłużnie przeprosić za swe przedwczesne obawy. Oby! Jednakże. Gdzieś tam te pieniądze z kontraktów od nowych sponsorów wsiąkają, jakoś eksport własnych zawodników mizernie toczy się po cenie trzy razy szpachlowanego trabanta, w ryzach budżetu płacowego udźwignąć nie idzie i w rezultacie FC Barcelona nie potrafi dotrzymać kroku na rynku transferowym. Jak diabeł z pudełka wyskakują gracze typu Paulinho, być może zacni i umiejętni, ale akurat nie o pożądanym przez klub i niedobór w pomocy profilu. Mógłbym i szerzej paćkać ekran literami, ale myślę, że smęcenia wystarczy. A i w tym celu jedynie napisałem. Jakoś mi smutno na duszy. O losy klubu. Chciałbym w najbliższym czasie być mile zaskoczony.