Ta cała Argentyna z tym całym terrorystą z Rosario to niezłe ananasy.
Na tych MŚ zawsze wrzucają wyższy bieg w ostateczności, grając w kości ze śmiercią.

Z Przylądkiem Messi odpala wrzutkę i decydujący gol pada w 111 minucie, a dogrywka to przecież już sam w sobie stan krytyczny w meczu.
Z Egiptem argentyński trup ożywa przy stanie 0:2, w międzyczasie mogąc stracić 3 gola, i robi comeback między 79 a 93 minutą.
Ze Szwajcarią, po strzeleniu gola na 1:0 w 10 minucie Argentyna gra totalne nic, a przy stanie 1:1 to Szwajcaria gra lepiej, jednak słynnego zaniku pewnego organu w głowie doznaje Embolo i znowu wchodzimy na loterię dogrywkową a tam Alvarez ładuje gola dopiero w 112 minucie.

W tych trzech meczach wygrane rodzą się w ogromnych bólach, Argentyńczycy wyglądali na wypalonych, zmęczonych, niezdolnych do rywalizacji, ale pobudka na kilkanaście minut w meczu wystarczała. Można by pomyśleć, że Argentyńczycy są tak pewni siebie, ale nie da się zaplanować 3 goli w 14 minut jak z Egiptem.

Wczoraj podobnie, w 84 minucie Messi i spółka byli poza mundialem.