@Batys Ale to była chora akcja. Ponad 20 lat w jednym klubie, pomnik trwalszy niż ze spiżu, osiągnięcia, tytuły, magia w zasadzie nie do pobicia, a wszystko skończyło się w mgnieniu oka. Kiedyś zupełnie inaczej wyobrażałem sobie koniec Leo Messiego w Barcelonie - z ogromną kartoniadą, dodatkową Ligą Mistrzów na koncie i emocjonalnymi przemowami przy pełnym Camp Nou. No ale cóż, być może było to niezbędne do odrodzenia się Blaugrany. W pewnym momencie popadliśmy w marazm i absolutną zależność od jednego gracza, no i to widmo przegranej, które ciążyło na wielu zawodnikach z przeszłości. Na ten moment w zasadzie nikt nie pamięta o wielkich porażkach, wszyscy są wkurzeni, mamy team spirit i wolę walki, nawet mimo fatalnej sytuacji finansowej.