Szkoda mi nerwów już. W meczu 37 kolejki Euroligi przegrywamy na wyjeździe z Monako 93-86, po strasznej grze w 2 i 4 kwarcie, już tak naprawdę niewiele od nas zależy. Fakt, gramy u siebie z Bayernem, kolejny mecz, który mamy obowiązek wygrać, ale co z tego? Dzisiejszą klęską przekreśliliśmy sobie szanse niemal na pewno na miejsce wyżej niz 10. Crvena rozniesie beznadziejny ASVEL i cała nasza nadzieja, że Efes dowiezie to zwycięstwo z Dubajem, a Maccabi Tel Aviv przegra co najmniej 1 mecz, co nie jest takie oczywiste, bo Hapoel może się podłożyć, a Virtus Bolonia dostaje łomot od każdego, notując chyba z 7 porażek z rzędu. Katalońscy fanatycy po tym meczu oczywiście dalej żyją jak po zjedzeniu matrixowej niebieskiej pigułki, zwalają winę na sędziów, że gwizdnęli nam 4 faule po ledwie 3 minutach 4 kwarty, totalnie nie zbaczając na to, że Pascual swoją bezradnością pomału przypomina Penarroyę, a ten skład geriatryków, nad którym jeszcze dwa tygodnie po zwycięstwie z Crveną się spuszczali nie potrafi nic bronić. Straszne, naprawdę. Oby Girona poprawiła humor, bo dzisiaj kolejna, jedna już z wielu, mokrych szmat na łeb śledzących poczynania tej sekcji. To już pomału jakieś sado-maso, oglądanie tych meczów.