Obejrzałem sobie Jedną bitwę po drugiej i kompletnie nie wiem skąd taki hype na ten film. Oprócz fajnej oprawy wizualnej bardzo płaski scenariusz, nudna muzyka, wtórny (jeden z moich ulubionych aktorów) Di Caprio. Film rwany, chaotyczny, ideologicznie obcy.

To że kino przechodzi kryzys jakości wiemy od kilku lat. Scena cieszy się więc z byle czego, bo z czegoś musi. Zarówno sinners, jak i JBPD to mocne średniaki.