Za IPN:

Kalendarium. 13 lutego 1945 r., w reakcji na wyniki konferencji w Jałcie, polskie władze na wychodźstwie wydały oświadczenie, w którym stwierdziły: „Decyzje Konferencji Trzech dotyczące Polski nie mogą być uznane przez Rząd Polski i nie mogą obowiązywać Narodu Polskiego. Oderwanie od Polski wschodniej połowy jej terytorium przez narzucenie linii Curzona jako granicy polsko-sowieckiej Naród Polski przyjmie jako nowy rozbiór Polski, tym razem dokonany przez sojuszników Polski”.

Z perspektywy czasu uważam, że na dobre nam to wyszło. Szkoda jedynie Lwowa, Brześcia i Grodna. W Wilnie i tak nie byliśmy mile widziani, a Litwini uważali, że w XX wieku okupowaliśmy ten teren.

Gdyby jedynie Białoruś była w pełni niezależna od Moskwy, a Królewiec przypadłby nam lub Litwinom to powiedziałbym, że z perspektywy czasu był to cudowny deal, a tak jest niedosyt.