Krótki wpis o Manchesterze United, czyli jak (nie) prowadzić najbardziej dochodowy cyrk na świecie.

W październiku 2024 największy propagandzista futbolu wertykalnego stracił stanowisko. (BTW - klub 4 miesiące wcześniej przez miesiąc zastanawiał się co z nim zrobić i doszli do wniosku, że przedłużą mu kontrakt przez co przy zwolnieniu musieli mu zapłacić za 1,5 roku kontraktu, a nie za pół roku xD).

Nastał więc czas szukania następcy. Większa część zarządu była za totalną rewolucją - stwierdzili, że skoro klepanie 4-2-3-1 przez kilkanaście lat nie przynosiło efektów, więc teraz pójdą w zupełnie nową wizję i zatrudnią kogoś z całkowicie odmiennym stylem gry. Przeciwnikiem tego był dyrektor sportowy Ashworth, który stwierdził, że w United nie ma nawet pół piłkarza, który by się do takiej taktyki nadawał. Efekt? Zwolnili dyrektora sportowego (BTW - ten dyrektor pracował raptem 5 miesięcy i dłużej o niego się kłócili z Newcastle niż on tam de facto pracował xD), a następnie zatrudnili Amorima na stanowisko przewodniczącego cyrku.

Początki pracy Amorima wszyscy zapewne dobrze pamiętają. Facet nie chciał przychodzić w trakcie sezonu, ale po małym szantażu ze strony United w końcu wylądował na Old Trafford i od razu wziął się za wdrażanie swojej wizji. Efekt? Padlina pierwszej klasy, meczów nie dało się oglądać, chyba że w celach komediowych. United skończyło sezon na historycznie niskim 15 miejscu.

To jednak początkowo nie zniechęciło zarządu. Zarząd wystosował apel, w którym stwierdził, że według ich planów United będzie w stanie włączyć się do walki o mistrzostwo dopiero w 2028 roku. Tym samym językiem mówił sam właściciel United - Sir Jim jeszcze w październiku twierdził, że Amorim na pewno zostanie do końca kontraktu, bo według niego projekt będzie gotowy dopiero za kilka lat.

O tym, że coś tu jest nie tak, można było zaobserwować już podczas letniego okienka transferowego. Amorim prosił o doświadczonego napastnika w Premier League - twierdził, że taki napastnik będzie dobrym pomostem pomiędzy teraźniejszością, a przyszłością i będzie w stanie przykryć swoimi bramkami niedoskonałości systemu, które zostaną naprawione wraz z kolejnymi okienkami transferowymi. Zarząd United miał jednak inny pomysł - Christopher Vivell (były pracownik RB Lipsk, a obecnie dyrektor do spraw rekrutacji w United) stwierdził, że u napastnika najważniejszy jest pesel, a tak się akurat składa, że on zna osobiście kogoś z niskim peselem - tak właśnie trafił do United obecny knur strzelców w PL - Sesko (2 bramki xD).

Teraz przenosimy się do teraźniejszości. Gra United poprawiła się względem zeszłego sezonu, ale w dalszym ciągu jest daleka od ideału. Zarząd wytężył więc umysły i wpadli razem na genialny pomysł - skoro system z trójką obrońców nie sprawdza się obecnie najlepiej ... to może będziemy grać czwórką z tyłu? (no way, naprawdę kadra, która przez lata grała czwórką z tyłu, będzie się lepiej sprawdzać, gdy zaczną grać ... czwórką z tyłu?)

Poszli więc do Amorima i powiedzieli mu tak: Słuchaj Runen, myśmy trochę pogłówkowali i chcemy, żebyś ty grał czwórką z tyłu. Na co Amorim odpowiedział: słuchajcie panowie, ale przecież umawialiśmy się na coś innego. Mieliśmy robić rewolucje i mieliście mnie w tym wspierać. Na co zarząd odpowiedział: No może my coś tam mówiliśmy, może nie mówiliśmy, ale tak w ogóle w oficjalnym komunikacie jak Cię zatrudnialiśmy, to podaliśmy, że jesteś "Head Coach" a nie "Manager", więc tam nam nie menadżeruj teraz, tylko bierz się za trenowanie czwórki z tyłu, bo my mamy zaraz mecz do rozegrania.

Efekt? Amorim wściekł się i mu się trochę ulało. Przez to, że mu się trochę ulało, to i zarządowi się trochę ulało i postanowili go zwolnić w momencie, gdy mamy połowę sezonu, a United jest na 6 miejscu i traci do TOP4 raptem 3 punkty.

Teraz trenerem będzie Fletcher, który trenował tylko chłopaków z U18, ale co najlepsze - on ma być tylko tymczasowym menadżerem dla tymczasowego menadżera, bo po dwóch następnych meczach ma być kolejny tymczasowy trener - tym razem do końca sezonu.

I tak to się żyje w Manchesterze, największym cyrku na świecie. A więc morał tej bajki jest znany - szanuj Laporte swego, bo możesz mieć gorszego.