Jacek Krzynówek o swoich początkach w Niemczech:
- Nagle wyjechałem 800 kilometrów od domu, do obcego kraju. Kiedy kierowca prezesa Tadeusza Dąbrowskiego zawiózł mnie do Norymbergi i zostawił w hotelu, miałem czekać przez dwie godziny na menedżera. Rozpłakałem się i powiedziałem, że wracam do Polski. Zastanawiałem się, co ja tam w ogóle robię. Pierwszy miesiąc naprawdę był trudny, ale nie ze względu na treningi, lecz moją psychikę.

- Wie pan, jak nas tam kiedyś traktowali - jak złodziei i pijaków. Kiedy szliśmy z żoną na zakupy i ochrona sklepu usłyszała język polski, to chodzili za nami, sprawdzając, czy niczego nie wynosimy. Ale potem pokazały się zdjęcia w gazetach i byłem już swój. Zaakceptowany. Miałem ciężkie momenty, ale to pewnie nic wyjątkowego, że tęskniłem za krajem.

Lewa noga Jacka Krzynówka to dobro narodowe. Człowiek, który harował za czterech i zawsze dawał z siebie wszystko, szczególnie w reprezentacji. Świetna kariera międzynarodowa jak na tamte czasy. Jacula na zawsze w sercu.