A czy wiedzieliście, że samica wiewiórki nigdy nie zostawi obcych, porzuconych maluchów?
Najpierw upewnia się, że są naprawdę sierotami — bez mamy i taty.
A kiedy zrozumie, że zostały zupełnie same, po kilku dniach ostrożnie przyjmuje je do swojego gniazda. Karmi je, ogrzewa i troszczy się o nie — jak o własne dzieci.

Samiec również uczestniczy w życiu rodziny — przynosi jedzenie, obdarowuje swoją partnerkę najpiękniejszymi orzechami i migdałami, a ona za każdym razem wita go z czułością, jakby dziękowała za troskę.

Razem tworzą niezwykłą rodzinę — pełną ciepła, wsparcia i miłości.
I co więcej: dzięki wiewiórkom w lasach wyrastają nowe drzewa.
Bo część nasion, które zbierają, ale nie zjadają, kiełkuje, dając życie nowemu pokoleniu.

Małe stworzenia, a tyle mądrości i czułości w ich sercach.

Źródło: Niezwykły Świat FB

Chcę być wiewiórką. :(