Tego dnia 1806 roku Napoleon rozbił potęgę, którą cała Europa uważała za niezwyciężoną. Bitwy pod Jeną i Auerstedt były jak dwa uderzenia jednego miecza – szybkie, precyzyjne i śmiertelne dla armii pruskiej.

Pod Jeną 56 tysięcy Francuzów starło się z 38 tysiącami żołnierzy księcia Hohenlohe. Gdy o świcie ruszyły kolumny cesarskie, opór pruski topniał z każdą godziną. O dwunastej chaos był już nie do opanowania, a kawaleria marszałka Murata dopełniła klęski. 30 tysięcy zabitych i wziętych do niewoli – cena pewności siebie, którą Prusy zapłaciły za lekceważenie Napoleona.

Kilka godzin później, pod Auerstedt, jeszcze większe upokorzenie. Marszałek Louis Davout z zaledwie 27 tysiącami ludzi rozgromił dwukrotnie liczniejsze siły króla Fryderyka Wilhelma III. „Trzej nieśmiertelni” – Friant, Morand i Gudin – utrzymali linię i przeszli do kontrataku, który zniszczył resztki pruskiego morale.

W jeden dzień Prusy utraciły armię, twierdze i reputację. Bitwy pod Jeną i Auerstedt pokazały, że nowoczesna taktyka, szybkość i dyscyplina Francuzów potrafią zgnieść każdy dawny porządek. Europa zrozumiała, że od tego dnia reguły wojny pisze już tylko jeden człowiek – Napoleon.