Jak mielibyśmy wskazać piłkarza o niebywale wybujałym w kosmos ego, narcyza skupionego na sobie i swoim sukcesie to kogo byśmy odruchowo wskazali? Proste - Cristiano. 40-letni Cristiano zawsze gra i grał gdzie chce, jak chce i kiedy chce, często odwala kulturalną maniane ale nikt nigdy nie wpadlby na pomysł, żeby zabrać mu opaskę kapitana. Jest nietykalny w Portugalii (i w zasadzie gdziekolwiek gra). A w Polsce swojego najlepszego gracza w historii traktujemy jak jakiegoś leśnego dziadka a nie jak dobro narodowe - a bardzo prawdopodobne, że znakomita większość z nas drugiego takiego nie doczeka. Takie polskie zawistne zero szacunku dla kogoś komu się powiodło. Taka mi się refleksja nasunęła oglądając finał LN..
Pomijając już, że nasza kadra od lat nuża sie w szambie, które co jakiś czas wypływa.