Od wielu lat obserwuję geopolityczne rozgrywki łącząc pasję i zacięcie socjologii, historii i psychologii. Słyszeliście kiedyś o oknie dyskursu - Overtona? W dużym uproszczeniu jest to metaforyczne przedstawienie popularności idei i sposobu na forsowanie tych mniej popularnych. Często korzystają z tej zależności politycy, którzy na zasadzie konformizmu wpisują się w aktualne potrzeby wyborców. Stąd na przykład krytyka CPK przez KO w 2018-2020 roku, gdzie teraz wypowiadają się o projekcie bardzo pozytywnie.

Okno Overtona służy również do zmieniania nastrojów w społeczeństwie. Jeżeli w poniedziałek wyjdę na mównicę i powiem ci, że czekolada jest owocem, to mnie wyśmiejesz. We wtorek wyjdzie ze mną Kowalski i mi przytaknie. W środę wypuszczę kilka seriali, w których mimochodem wspomni się o czekoladzie jako owocu. W czwartek w programie śniadaniowym przeprowadzony zostanie wywiad ze mną, w końcu temat chodliwy, kontrowersyjny. To przyniesie mi krytykę, ale i poparcie. W piątek wejdzie film do kin, w którym motywem przewodnim będzie owoc - czekolada. W sobotę zapytają ciebie „a co to za różnica czy słodycz, czy czekolada? Robi ci to coś?”. Nie robi, to tylko nomenklatura. W niedzielę będą na ciebie krzywo patrzeć, gdy skrytykujesz moją tezę. Będziesz poza trendem, poza viralem.

Wszystko jest do przeforsowania. Robi się to w handlu, w polityce, w kulturze. Potrzeba tylko czasu i ludzi idei. Normalizacja zachowań, które wcześniej były nieakceptowalne jest właśnie przesuwaniem okna Overtona. Ale kiedy to powiesz, to zamkną ci buzię mówiąc, że to postęp, że gdyby nie rozwój, to nadal siedziałbyś w jaskini. I z punktu widzenia - trzech, wyżej wymienionych dziedzin - jest to mega interesujące.