Chciałbym przedstawić Wam obraz, który swego czasu bardzo mną wstrząsnął, wpływa na emocje odbiorcy od pierwszej chwili gdy tylko go ujrzymy. Pieter Bruegel i jego cierpienie w obrazie "Ślepcy" to zdecydowanie jeden z pierwszych o ile nie pierwszy obraz tego typu powstały w połowie XVI wieku gdzie takie ukazanie na obrazach cierpiących i skrzywdzonych było praktycznie nie do pomyślenie. Każdy z sześciu ślepców bardziej przypomina stwory z zaświatów niż ludzi, genialnie ukazał ich cierpienie, wykluczenie, każdy jest indywiduum, każdy ma swoją historię. Muszą podróżować razem na co wskazują kije do podtrzymywania równowagi i torowania sobie drogi. Nadzieja którą pokładali w pierwszym ze ślepców upada gdy ten wpada do wody, miał być ich przewodnikiem, liderem a zawiódł i na wszystkich z nich sprowadził najpewniej cierpienie i śmierć. Obraz powstał w czasie gdy w ówczesnej Europie zdecydowano na wygnanie żebraków, zesłanie ich na margines, usunięcie ze społeczności. A może to symbolika? Może to obraz ludzkiej ślepoty ale w ujęciu duchowym, idziemy w pędzie, idziemy za wyimaginowanymi liderami, a ci prowadza nas ku złemu, ku upadkowi?
„Czy może ślepy ślepego prowadzić?
Czy obaj nie wpadną do dołu?”
https://obrazoworzeczujmujac.files.wordpress.com/2014/01/c59blepcy.jpg
@VamosRakieta @MesQueUnClub_87 @JimMorrisonFCB @8stoichkov8 @Forza_Juve @panczo @AssisMoreira @Muszynianka @LS @Comentateiro