Końcówka pobytu Luisa Suarez u nas była podobna do obecnej sytuacji z Lewandowskim. Kibice widzieli, że to już nie jest ta forma, na Luisito mówiono, że porusza się jak worek z węglem, stracił dynamikę itd. o Lewym mówi się inne rzeczy, ale chodzi o to samo. Wieku się nie oszuka, a zawodnicy próbują na siłę udowodnić, że liczba lat nie ma żadnego znaczenia. Trenerzy nie wsadzają ich na ławkę, bo nie ma w kadrze odpowiedniego zmiennika. Suarez odszedł do ligi o niższym poziomie i przez pewien czas się tam dobrze prezentował, bo jego umiejętności tam jeszcze wystarczał, nie było tak wielkiej presji. Teraz dołącza do Interu i będzie sobie tam z kumplami pogrywa i idę o zakład, że stworzą sporo pięknych akcji. Z Lewym jest bardzo podobnie, niby chce, ale kibice widzą, że to nie działa, dochodzi presją, brak zmiennika i mamy kopię sytuacji z Suarezem. Lewy ma ten problem, że nie poleci grać do Brazylii czy Urugwaj, ani nie wróci do Polski. Do końca będzie się starał przekonać wszystkich, że się nadaje do gry w Barcelonie. Wielcy napastnicy do pewnego momentu chcą na siłę udowadniać, że nic się nie zmieniło. A jak już się z tym w pewnym momencie pogodzą, to nagle ich gra zaczyna wyglądać bardzo dobrze, są jokerami z ławki w różnych klubach, pomagają młodym wchodzić do zespołu, czerpią dodatkową radość z końcówki kariery.