Kilka osobistych słów o Leo.

Nigdy nie zapomnę bólu jaki towarzyszył mi po tym jak niespodziewanie odszedł z Barcelony w sierpniu 2021 roku. Trwał on wiele miesięcy. To mój ukochany piłkarz od września 2005 kiedy jeszcze grał z 30 na plecach i mało kto o nim w ogóle słyszał.

Nie spodziewałem się wtedy ile pięknych chwil z nim związanych będzie mi jeszcze dane. Najpierw w listopadzie 2021 siódma Złota Piłka, myślałem że z pewnością już ostatnia. Potem w grudniu 2022 tak wyczekiwana ostatnia brakującą, ale ta najcenniejsza perła w koronie - Mistrzostwo Świata.

Przypadło ono w najtrudniejszym okresie mojego życia. Dostałem od Leo jednak tak piękny prezent który dał tak brakujące w tamtym czasie szczęście i optymizm, że w życiu warto walczyć, nawet kiedy brakuje nadziei. Jak Leo o Mistrzostwo Świata. W sierpniu został samodzielnie najbardziej utytułowanym piłkarzem w historii futbolu. A na koniec tego wszystkiego jeszcze teraz 8 Złota Piłka.

Mało kto to pewnie zrozumie ale Leo Messi zmienił moje życie. Gdyby nie on byłbym dzisiaj w życiu w zupełnie innym miejscu, byłbym też innym człowiekiem i nie tylko ze wzgledu na grudzień 2022.

Zawsze powtarzałem że gdyby ktoś w połowie września 2005 roku powiedział mi jak wspaniałą przygodę związana z Leo Messim właśnie zaczynam to nawet przez moment bym nie uwierzył że to może być choć trochę prawdziwe. Ale podobne słowa mogę powiedzieć o okresie po jego odejściu z Barcelony.

Nigdy nie przestanę być mu wdzięczy za to że nigdy mnie jako człowiek nie zawiódł. Nie stał się zmanierowaną gwiazdą. Potrafił zachować w sobie nie tylko głód zwycięstw i profesjonalizm, ale przede wszystkim pokorę i skromność pomimo że wszedł przez te lata na szczyt jakiego nikt w tej dyscyplinie nie osiągnął. Zawsze pozostał też lojalny w stosunku do Barcelony.

Ale przede wszystkim nigdy nie przestanę być mu wdzięczy za szczęście, nadzieję i motywację jaką mi w życiu dał.