Nadrabiam nowsze filmy. "Nomadland" czeka na półce na przeczytanie, więc zacząłem na odwrót i najpierw obejrzałem film. Jest to chyba najbardziej prawdziwa produkcja jaką oglądałem. Otrzeźwienie dla tych, którzy USA postrzegają tylko w ramach "American Dream". Miliony ludzi, jak bohaterka, wybitnie zagrana przez McDormand, żyją na skraju ubóstwa lub bez dachu nad głową. Stopa życiowa wielu obywateli jest na poziomie Afryki. Chwytają się dorywczych prac, ciągle zmieniają miejsce pobytu, mając kilka dolarów w kieszeni, tułają się po stanach szukając już nie tyle lepszego życia, ale godnego przeżycia kolejnego dnia. Smutny obraz, który mimo wszystko jest przepełniony ciepłem i odruchem ludzkiego serca. Większość osób które spotyka Fern to ludzie złamani, przygnębieni, trapieni stratą bliskich i brakiem celu w życiu, a mimo to są serdeczni, szanują drugiego człowieka, nie żyją tylko dla siebie i cieszą się drobnostkami czując więź z planetą Ziemią. Bardzo cenie sobie kino ukazujące Amerykę od tej drugiej, dość smutnej strony i każdy film tego typu odkrywa coś nowego, pokazuje inny wycinek codzienności. "Nomadland" to praktycznie dokument fabularny, choć dałem tylko 7/10 to są tu uniwersalne prawdy o życiu i śmierci oraz naprawdę wiele wspaniałych ujęć przyrody.