Ten moment kiedy mecze z najsilniejszymi rywalami gramy ustawieniem 3-5-2/4-4-2, z naciskiem na oczywiście czwórkę pomocników, mając 3 skrzydłowych na ławce.
I zamiast kontynuować to, co dobrze idzie to wracamy do 4-3-3 i taktyki tysiąca i jednej wrzutki, a gdy wypada jeden skrzydłowy, to zamiast na spokojnie wrócić do tego co nam dobrze idzie, czyli do 3-5-2, to szukamy jakiegoś półśrodka na skrzydło, którego później nie będziemy w stanie się pozbyć, który będzie zawyżał budżet płacowy i ciężej nam będzie ściągnąć PO i ŚPD, a na ławce będzie później 4 skrzydłowych.