Przeglądam sobie Tweetera oraz Facebooka czytając komentarze użytkowników dot. śmierci Urbana i śmieszy mnie jedna rzecz. Osoby, które mają w profilowym, albo w historii swoich wpisów coś związane z poszanowaniem dla LGBT teraz żegnają Urbana pisząc, że jego śmierć to ogromna strata.

Rozumiem, że pewnym osobom odpowiadały komentarze redaktora naczelnego Tygodnika NIE pod adresem światopoglądowej prawicy, jak i Kościoła, ale na litość boską. Jerzy Urban w latach 80 był rzecznikiem rządu aktywnie prześladującego gejów (akcja Hiacynt, zakładanie różowych teczek).

To podobna sytuacja jak kilka lat temu sporo młodych osób z dumą nosiło koszulki z mordą Che Guevary. W końcu to było coś mieć na sobie koszulkę, gdzie na piersi była podobizna romantycznego rewolucjonisty walczącego o lepsze jutro dla uciśnionych kapitalizmem. No, szkoda tylko, że niektórzy zapominają, że ów "romantyk" stworzył m.in. dla homoseksualistów obozy pracy przymusowej, odpowiadał za opuszczenie wyspy przez tysiące osób - przedstawicieli mniejszości seksualnych.

Pewnie część, jak nie większość z tych osób nie zgadza się ze słowami posła Brauna, że "homoseksualizm to dewiacja ocierająca się o przestępczość", jednak w przeszłości nie miało oporów by nosić koszulkę z podobizną rewolucjonisty Ernesta, a dzisiaj nie mają oporów by pisać, że śmierć Urbana to ogromna strata.

To niesamowite, jak odpowiedni PR niektórych ludzi potrafi zamazać ich grzechy przeszłości na tyle, że kilka lat później te osoby są uważani za postacie wybitne.

@patataj @michal26 @Kgorecki2500 @Barca1992