@Kidd Ma to pewien punkt odniesienia ponieważ są ludzie, którzy tkwią w jakiejś pracy i w połączeniu z obowiązkami domowymi zabiera im to większość doby. Nie ma tutaj przestrzeni na to by zrobić sobie np. kurs fryzjerstwa, spawacza czy szefa kuchni i jest to możliwe dopiero kiedy pójdziesz na bezrobocie pod warunkiem, że na te kilka miesięcy jesteś zabezpieczony finansowo. Potem podejmujesz pracę w zawodzie, który Cię interesuje.

@MesQueUnClub_87 można bronić takiego poglądu. Tylko ciężko mi połączyć status bezrobotnego z szansami na rozwój osobisty. Kursy, szkolenia, dokształcanie się ogólnie, jest dość kosztowne. A przecież trzeba jeszcze za coś żyć. Raczej to praca pozwala na zgromadzenie środków, które pozwolą na rozwój osobisty.

@Kidd Dlaczego? przecież mogę pracować, zarabiać i część pieniędzy odkładać na rozwój, który rozpocznę gdy zakończę zatrudnienie zdobywając czas na realizację. Jest to działanie etapowe. Nie jest powiedziane, że każdy kto nie ma czasu na kursy zarabia najniższą krajową bo po prostu może tkwić w zawodzie, który nie go nie rajcuje mimo dobrych pieniędzy.

@MesQueUnClub_87 nie powiedziałem nic o najniższej krajowej. Po prostu z mojego doświadczenia wiem, ile poświęciłem pieniędzy i czasu na zmiany zawodów, i nie wyobrażam sobie robić tego, bez stałego dochodu co miesiąc z pracy.

@Kidd Zależy jaki kurs i na co bo np. 3 stopniowy kurs szefa kuchni to koszt +/- 5-6k. Spokojnie można sobie odłożyć takie zaplecze finansowe i żyć przez pewien okres bez dochodu jeśli Twoja praca nie jest jedynym źródłem utrzymania i ktoś w domu jeszcze zarabia wspierając Twój rozwój traktując go jako inwestycję w siebie. Bardziej jestem w stanie sobie wyobrazić to by sfinansować kurs z oszczędności i żyć przez pewien okres bez stałego dochodu, niż zrobić go jednoczenie z wykonywaniem pracy. Chyba, że znajdziesz jakąś wersję zaoczną w weekendy, ale to taki rozwój to jest na pół gwizdka.