Głośno było ostatnio o United i myślę, że ich przypadek rzuca szerszy kontekst na ruchy transferowo-finansowe Barcelony w tym okienku.
10 lat temu ManU był bez wątpienia klubem z elity, zarówno sportowo jak i wizerunkowo. Po odejściu SAF każdy oczekiwał nowego projektu i walki o wszystko. Ściągali klasowych graczy jak Van Persie, Juan Mata czy De Gea i zawodnicy chcieli do United dołączyć przez renomę klubu. Jednak po wielu latach nieudolnego zarządzania Manchester United wypadł z elity najpierw sportowo a później wizerunkowo. Patrząc dzisiaj na ten klub widać jak na dłoni, że nie jest on atrakcyjnym kierunkiem dla zawodników z topu a ich głównym argumentem są pieniądze. Według tej strony ( oczywiście nie wiemy czy te dane się zgadzają w 100% ale jakiś widok mogą rzucić):
https://www.capology.com/club/manchester-united/salaries/
United obecnie wydaje na pensje najwięcej z całej ligi. Cała saga z de Jongiem też była oparta na fortunie dla piłkarza, podobnie jest zresztą teraz z Casemiro. A jednak gracze nie chcą do nich przychodzić i tak...
Myślę, że zarząd Barçy wie jak potężną bronią jest renoma klubu. Mimo ostatnich słabszych lat, niezła wiosna wystarczyła by znowu wzbudzić emocje i sprawić że taki Lewy czy Kounde, którzy mogli zarobić fortunę gdzie indziej woleli być częścią projektu Xaviego. To właśnie żywy jeszcze wizerunek wielkiej Barcelony pozwolił pozyskać pieniądze od inwestorów i ściągnąć graczy z topu. Myślę, że kolejne przeciętne sezony powodowały by że ten kapitał traciłby na wartości i ten rok był ostatnim momentem jego spieniężenie.
Pozostaje trzymać kciuki za Xaviego, w jego rękach jest przyszłość klubu przez najbliższą dekadę