Trochę to czasu zajęło, a konkretnie kilka sezonów, ale kibic Barcy może mieć czystą frajdę z oglądania tego co widzi. Pojawiło się sporo elementów widowiskowych, nieschematyczne rozegrania, gole padające po niespodziewanych zagraniach i strzelane przez zawodników, po których się tego nie spodziewamy. Są gole po kontrach, główkach, klepkach, strzałach z dystansu.

Oczywiście chaos defensywny dopełnia obrazu wesołego miasteczka w Barcelonie i gwarantuje dodatkowe, niepożądane emocje, ale może z czasem i tu Xavi posprząta.

Gdy zaczynałem kibicować Barcy, kierowałem się stylem gry a niekoniecznie wynikami. Dziś mamy pewien kryzys, z perspektywą na wyjście z niego, ale przynajmniej styl coraz dłuższymi fragmentami nawiązuje do tego co mnie zauroczyło.

Na miarodajne oceny przyjdzie jeszcze czas, ale tak jak jest, jest bardzo pokrzepiająco dla nas, kibiców Barcy.